Ik ben een aantal keren in Zuidelijk Afrika geweest, ben daarmee nog geen expert, maar volg die regio altijd met meer dan gemiddelde belangstelling. Zimbabwe staat al enige tijd zeer dubieus in het nieuws. De staatsterreur van Mugabe, om zijn herverkiezing veilig te stellen, leidde vandaag tot de beslissing van Tsvangirai om zich terug te trekken als presidents-kandidaat. Lees hier zijn verklaring.
Zimbabwe staat in brand en de wereld trekt zich er weinig tot niets van aan. Dat was in de jaren van de blanke Ian Smith wel anders. VN-sancties en allerhande actiegroepen die opriepen tot boycots etc. Wat mij betreft terecht, want Ian Smith was een schurk. Maar nu Mugabe een racistisch terreur-bewind voert kijkt de wereld zwijgend toe. En straks… Zuid Afrika?
Volg hier de actualiteit uit Zimbabwe zelf.
Wat ik zo triest vind is dit: tijdens de apartheidsperiode was het o.a. de opwinding in en druk vanuit West-Europa en Noord-Amerika die de omwenteling dichterbij heeft gebracht. Dus druk vanuit gebieden die vele duizenden kilometers verder weg liggen.
Nu zijn de landen uit de eigen regio nauwelijks bereid om druk op een buurland te zetten om zaken te verbeteren. De rol van Zuid-Afrika (of liever het ontbreken daarvan) is hierbij wel erg opvallend. Met andere woorden: is Afrika wel solidair is met zichzelf? En zo nee, waarom wij dat dan wel zijn?