Alfred Meester slaat vandaag de spijker op de kop. In een opinie-stukje (Dagblad van vandaag, geen link) schrijft Alfred over de apatische reacties van ‘het stadhuis’ op initiatieven van buiten het stadhuis. Als voorbeeld haalt hij de initiatieven voor een kabelbaan en de bescherming tegen zelfmoordenaars van de Martinitoren aan. In beide gevallen hult het stadhuis zich in stilzwijgen. Uit eigen ervaring kan ik daar nog het voorbeeld van sporthal Vinkhuizen aan toevoegen. Een ondernemer vindt mogelijkheden om tegen geringe kosten de hal op te waarderen, maar het stadhuis zoekt (en vindt) argumenten om dat toch vooral niet te willen doen. Of, nog een voorbeeld, voetbalvereniging Velocitas. Zij vinden mogelijkheden om tegen geringe kosten een kunstgrasveld aan te leggen, maar het stadhuis zoekt, en vindt, argumenten om ook dat initiatief vooral niet te hoeven honoreren. Hoewel het college met de mond beleidt naar de burgers te willen luisteren. Maar dat luisteren lijkt zich alleen te beperken tot geluiden die binnen het eigen straatje passen. Eigen plannen eerst, dus.
Oh ja, voor het geval er iemand reageert met de opmerking dat wethouder Dekker (GroenLinks) toch wel positief reageerde op het initiatief van de Groninger CityClub om een soort feestbelasting voor ondernemers in te voeren. Laat ik volstaan met te zeggen dat die reactie wel erg lang op zich heeft laten wachten.
De organisatie- en bestuurscultuur binnen “het Stadhuis” kan niet zomaar veranderd worden. De meeste topambtenaren blijven. Een “progressief” college van B & W kan wel een aanzet geven tot her- en bijscholing van ambtenaren.
Ik denk aan “Enschede”, “Volendam” en de Schipholbrand. Met name de oproep tot “een culturele revolutie” door prof. dr. M. Oosting naar aanleiding van de vuurwerkbrand in Enschede; tevens de vroegere Nationale Ombudsman en oud-hoogleraar Bestuurskunde aan de RUG.
Een opgelegde vacaturestop binnen gemeentelijke diensten bevordert het naar binnen gerichte karakter van deze bestuurscultuur. Vers bloed komt er niet binnen… “Overleven” is het devies! Politiek-ambtelijke verkokering blijft… Ook binnen de adviescultuur!
Ik heb zelf een hele tijd niet gesnapt waarom de overheid zo functioneert, (ontkennen van eigen fouten, tegengaan van critiek en een cultuur van angst) maar eigenlijk is dit een algemeen kenmerk van bureaucratische organisaties.
Veel burgers denken en functioneren binnen/vanuit een creatieve instelling, nieuwe ideeen, tegenspraak, discussie en een horizontale organisatie.
Deze twee culturen botsen dan, maar het is wel duidelijk waar de oplossing ligt.
Triest he!
Ik weet ook niet waar dat afwerende vandaan komt. Wel weet ik (heb beroepsmatig ervaring in veel gemeenten, sommige groter, andere kleiner dan Groningen) dat wethouders in Groningen relatief érg lastig te bereiken zijn. In elk geval in het verleden.
Ik heb eens een gesprek gehad met een lid van de Raad van Bestuur van de ING-bank. Was zo voor elkaar! Onvergelijkbaar met de poging om een afspraak met toendertijd dhr. Schuiling te krijgen (sorry Remco). Na stuk of 12 pogingen (telefoontjes, brieven, faxen) heb ik het maar opgegeven. Ook geen bericht dat hij niet wilde, gewoon stilte….. De secretaresse ‘had het bij meneer neergelegd, maar nog geen antwoord gekregen’. Dat werk. kennelijk is de lijn om op ‘oninteressante’ dingen gewoon niet te reageren ! Mijn eigen subjectieve ervaring, misschien gewoon pech gehad.
dag remco
wel wat flauw. Jij weet toch best dat ik het idee van de Gcc al in de vorige collegeperiode van harte heb ondersteund. Dat het dagblad dat nu als (oud) nieuws brengt, kun je mij niet verwijten, toch.
groeten karin