REMCOKOUWENHOVEN.NL

Gisteren in het AD het bericht dat in Gouda een “bloggend raadslid monddood (is) gemaakt“. Zo, dat klinkt heftig. Maar als je dan leest wat die regels precies behelzen, dan valt het nogal mee. Niet spammen en niet citeren uit informele bijeenkomsten, daar komt het op neer. Maar toch wringt het dat de fractievoorzitters in Gouda het kennelijk nodig vonden deze regels op te stellen. Was er niks belangrijkers aan de orde? Of hebben de fractievoorzitters het presidium nodig om hun eigen fractiegenoten aan normale fatsoenregels te binden? En trouwens, als een raadlid het toch nodig vindt om te citeren uit een informeel overleg, wat dan? Komt dan de presidium-politie langs? Ik zou aan de Goudse gemeenteraadsleden willen zeggen: gewoon doen wat je zelf het beste vindt, de kiezer rekent in het stemhokje wel af.

Voor de verkiezingen kende Groningen 2 webloggende wethouders en 12 webloggende raadsleden
(De Haan, Postma, Voortman, De Jong, Van Gijlswijk, De Vries, Woudstra, Van den Wittenboer, Van der Veen, Blaauw, Boumans en ikzelf) . Sinds de verkiezingen is daar behoorlijk de klad in gekomen. Voor zover mij bekend heeft Groningen op dit moment 0 webloggende wethouders en 7 webloggende raadsleden (De Haan (GL), Voortman (GL), Postma (GL), Gijsbertsen (GL), Van Gijlswijk (SP), De Jong (CU) en ikzelf).

Het weblog van Frank de Vries bestaat nog wel, maar wordt sinds hij wethouder is niet meer bjijgehouden (niks te melden?) dus die tel ik niet meer mee. Ook Rosita (SP) logt sinds de verkiezingen vrijwel niet meer en kan eigelijk als webloggend raadslid geschrapt worden. De meest actief webloggende fractie is GroenLinks, met maar liefst vier (van de vijf) webloggende fractieleden. Dat is mooi, maar veel onderlinge discussie levert dat niet op. Van de nieuw verkozen raadsleden is, bij mijn weten, alleen Mattias Gijsbertsen (GL) aan het webloggen geslagen (hoewel erg onregelmatig).

p.s. Enige tijd geleden werd ik geinterviewd door een student die onderzoek deed naar de relatie politiek en nieuwe media. Het resultaat van deze afstudeerscriptie is hier te lezen.

Deze week heb ik de eer een column te hebben in het vernieuwde VNG-Magazine. Aangezien de tekst door de VNG niet online is gezet, doe ik dat bij deze zelf.

Kort voor de zomervakantie schreef ik (hier en hier) over een ‘rel’ die in Delfzijl was ontstaan naar aanleiding van het weblog van Bert Westerink. Hoogtepunt van die rel was de aankondiging van raadsvragen en/of debat door de PvdA. Ik was wel benieuwd hoe dat nu afgelopen was. Bert schrijft er over: “De raadsbijeenkomst verliep zonder enige verwijzing naar welk weblog-debat dan ook. Desgevraagd meldde mw. Kil na afloop dat ze weliswaar zo’n debat heeft aangekondigd, maar niet verplicht is om te laten weten wanneer dat door haar wordt aangespannen.”. Hoe zat dat ook alweer met blaffende honden….?

Hoewel ik nu ergens in Duitsland zit, kon ik het niet laten om te zien hoe het met de “commotie” rondom de website van Bert Westerink staat. In zijn dagboek laat Westerink weten even een timeout te nemen, tot (drumroffel) “het debat”. Gezien de ingevallen zomervakantie is het nemen van een paar weken rust geen slecht idee. Maar de aanleiding voor Westerink is toch van een iets andere aard. Als ik het allemaal goed begrijp gaat het om de ‘kritische toon’ die op zijn internetdagboek wordt aangeslagen. Concrete aanleiding lijkt het volgende citaat te zijn: “Zodra hij (Koert Stulp) dit type inbreng levert zijn er andere partijen – de PvdA voorop – die hem volgen; kunnen ze delen in het succes van Stulp”. Vervolgens kondigt de Delfzijlse PvdA raadsvragen aan. Uit de mondelinge toelichting (hier te beluisteren) blijken die vragen te zullen gaan over de ‘bedoeling’ van wethouder Westerink. Tja, ofwel er is hier sprake van erg lange en overgevoelige tenen, ofwel er is een hele geschiedenis van onoirbare uitspraken aan voorafgegaan, waarbij dit dan de spreekwoordelijke druppel zou moeten zijn geweest, want anders snap ik er geen snars van. Het ‘verwijt’, delen in het succes van een ander, lijkt me namelijk nauwelijks een echte aanleiding voor het stellen van raadsvragen.

Maar goed, wat kan hier van komen? Even hardop nadenken.
1) Er komt een debat, de soep wordt, zoals wel vaker, niet zo heet gegeten als opgediend en het geheel gaat uit als een nachtkaars. Waarna Westerink gewoon verder gaat met zijn openbare bijdrage aan het politieke debat in Delfzijl.
2) Er komt een debat, waarbij de emoties hoog oplopen, en waarbij Westerink, al dan niet expliciet, wordt gevraagd om zich in de toekomst op zijn website te onthouden van uitspraken waar iemand mogelijkerwijs aanstoot aan zou kunnen nemen.
Laten we maar hopen op scenario 1, want scenario 2 zou pas echt schadelijk zijn voor het imago van Delfzijl.

En ja hoor, het nieuws creeert zichzelf. Naar aanleiding van het RTV-Noord bericht van gisteren gaat de Delfzijlse PvdA vragen stellen over de motieven van Westerink. Lees ook even wat Bert Westerink er zelf over te zeggen heeft.

Inmiddels wordt er heel wat afgeweblogd over dit ‘nieuws’.

P.S. Ik ben op zich nog wel benieuwd naar de vragen die gesteld gaan worden. Maar de website van de Delfzijlse PvdA geeft helaas niet echt antwoord.

P.P.S. Voor alle webloggende bestuurders is dit verplichte leestof. Het artikel waarnaar wordt verwezen is inmiddels verplaatst naar hier.

P.P.P.S. Ik ben er even tussenuit, naar hier, of hier, om preciezer te zijn.

Aline Klingenberg, mijn echtgenote, had al een tijdje geleden een stuk geschreven over webloggende bestuurders en de juridische aspecten die daarbij een rol kunnen spelen. Nu is het dan eindelijk gepubliceerd. Ook destemvan.nl besteedt er aandacht aan.

Weblogs leveren een constante stroom aan berichten. Als je dat een beetje wilt bijhouden gaat dat al snel veel tijd kosten, zelfs als je je beperkt tot de meeste interessante logs. Daar heeft de techniek iets opgevonden: rss. destemvan.nl laat op hun nieuwe spinoff zien wat je daar zoal mee kunt. Ook de DSG maakt voor hun overzichtje van Groningse weblogs gebruik van die rss-feed. Inmiddels bestaan er diverse speciale RSS-readers die het mogelijk maken je te ‘abonneren’ op de RSS-feed van je favoriete weblogs. Mozilla heeft er een handige add-on voor.

Voordeel van die RSS-readers is dat je niet steeds al die logs langs hoeft om te zien of er nieuws is. Nadeel voor de weblogger is dat de teller nog minder een betrouwbaar beeld geeft van het aantal bezoekers dan voorheen. Ander nadeel is dat je via de RSS-reader niet kan zien in hoeverre er reacties op de berichten zijn. Als je dus alleen die RSS-feed leest ontgaat je dus een deel van het nut van de weblogs. Maar, als indicatie of er interessante berichten zijn verschenen zijn is zo’n RSS-feed wel weer handig.

Een van de kenmerken van internet is dat de gebruikers anoniem zijn. Het zijn immers niet de gebruikers die via internet aan elkaar verbonden zijn, maar de computers. Die op internet aangesloten computers zijn overigens niet anoniem. Elke online computer heeft een adres, het zogenaamde IP-adres (de computer waar ik nu achter zit heeft IP-adres 84.80.50.216). De computer is dus meestal wel te traceren, maar de gebruiker die er achter zit niet. Een computer in een openbare ruimte, bibliotheek bijvoorbeeld, kan heel veel gebruikers toegang tot internet geven, met allemaal hetzelfde IP-adres. Het is dus heel simpel je te verschuilen achter je anonimiteit. Je geeft jezelf een schuilnaam (nickname) en schrijven maar. Iedereen kan Napoleon, Balkenende of Kees zijn. Een anoniem mail-adres is ook geen probleem. Kijk maar naar Hotmail of Yahoo-mail.

De vraag is of die anonimiteit een probleem zou moeten zijn. Mensen op straat zijn immers ook anoniem? Netkwesties schreef er een genuanceerd artikel over. Zelf beschouw ik het als een vorm van fatsoen dat je jezelf bekend maakt als je op mijn weblog reageert. De bezoeker maakt immers gebruik van de faciliteiten die ik bied, komt als het ware bij mij op bezoek. Dan is het jezelf bekend maken toch wel het minste dat je kunt doen. Ik maak mijzelf ook bekend, dan verwacht ik dat ook van mijn bezoekers. Maar ik wil de spontane discussie ook niet doodslaan met ingewikkelde registraties. Toch merk ik dat anonieme reacties mij ergeren. Een citaat uit het artikel bij Netkwesties vat dat wat mij betreft mooi samen: “Ik heb de identiteit van de verkondiger van een mening nodig om zowel belang als waarde van die mening goed te kunnen beoordelen.”

Dat meer webloggers/websites met die anonimiteit worstelen blijkt onder andere wel uit de manier waarop bijvoorbeeld iemand als Anja Meulenbelt (Eerste Kamerlid voor de SP) er mee om gaat. Met haar wachtkamer-systeem heeft zij de mogelijkheid geschapen zelf te kunnen bepalen welke reacties wel of niet worden toelaten op haar site. Een ander voorbeeld is FOK. Daar is registratie met een niet anoniem mailadres vereist om aan de discussie mee te kunnen doen. De ervaring daar was namelijk dat het forum overspoeld werd met anonieme scheldpartijen of eindeloos geneuzel. Door registratie proberen ze dat tegen te gaan. Ook GeenStijl vereist een registratie (met bijbehorende huisregels), hoewel daar anonieme webmail wel weer is toegestaan. Een enkeling geeft er zelfs helemaal de brui aan.

De anonimiteit van internet-gebruiker is overigens maar betrekkelijk. Al in 2004 bepaalde de rechter dat er grenzen zijn aan die anonimiteit, maar dan moet je het wel bond gemaakt hebben.

Het tiende webloggende Groningse raadslid dient zich aan. Na mijzelf, Rosita, David, Drewes, Mark, Musetta, Fleur, Hans en Martine, doet Joris van den Wittenboer nu ook mee. Volgens mij is Groningen daarmee de gemeenteraad met de grootste weblogdichtheid van Nederland. Feit is dat je als fractievoorzitter je in Groningen niet meer kunt onderscheiden met het hebben van een weblog (acht van de negen hebben er een). Maar dat het niet hebben, Frank de Vries (PvdA), veel onderscheidender is. Op Nederlandse schaal ligt dat nog net even anders, destemvan.nl telt nu 136 webloggende raadsleden. Op een totaal van enige duizenden raadsleden is dat dus nog altijd een bescheiden aantal. Naarmate er meer politieke weblogs komen, zal de kwaliteit van de website en weblog veel gezichtsbepalender worden dan alleen het hebben er van. Dat is vooruitgang.