Afgelopen nieuwjaarsreceptie riep burgemeester Rehwinkel de gemeente op om meer gebruik te maken van twitter. Ben ik helemaal met hem eens. Een moderne gemeente kan niet zonder moderne communicatiemiddelen.
Maar…. het gaat zo af en toe wel eens fout. Naar aanleiding van dergelijke incidenten hoor je dan meteen een roep om regels en richtlijnen. Volgens mij kunnen die heel kort zijn.
Regel 1: twitter alleen dat wat je in het openbaar zou willen herhalen.
Regel 2: zie regel 1.
De nieuwe list feature van twitter biedt interessante mogelijkheden. Zo kun je bijvoorbeeld een list volgen zonder alle personen op die lijst afzonderlijk te hoeven volgen. Ik heb eens gekeken welke stad Groningse politieke twitteraars ik kon vinden. Dat levert deze lijst op: Remco_K/groningenpolitiek.
Mis ik nog iemand?
Steeds meer politici ontdekken twitter als communicatiemiddel. Dat is mooi. Hoe meer communicatie, hoe beter. Maar helaas zijn er ook politici die ontdekken dat je via twitter prachtig mist kunt opwerpen. Een voorbeeld:
Jack de Vries, u kent hem nog als spindokter (een eufemisme voor persmanipulator) van Balkenende, is inmiddels staatssecretaris van Defensie. Op zich al een curieuze carriere, maar helaas niet ongewoon. Jack de Vries heeft ook twitter ontdekt (@jackdevries). En daar maakt hij regelmatig gebruik van. Zo ook met een berichtje waarin hij de suggestie oproept dat D66 fractievoorzitter Pechtold versoepeling zou willen naar aanleiding van het cocaine gebruik van Yuri van Gelder. Dat blijkt een onterechte insinuatie te zijn. Uit het verslag van de kamervragen die Pechtold stelde, blijkt dat er helemaal geen sprake was van een verzoek tot versoepeling, maar juist vragen naar het beleid van het Ministerie van Defensie. Kennelijk vond de Staatssecretaris die kritiek op Defensie niet zo leuk en twitterde daarom maar wat mist de ether in. Jack de Vries is het manipuleren nog niet verleerd.
24 april tweetup in Groningen. Locatie nog onbekend, maar: be there, or be square :-)
(ik moet nog zien of ik er zelf wel bij kan zijn, maar ik doe mn best)
test twitter
update: het werkt!
Het leuke van een weblog is dat men erop kan reageren. Dat kan als reactie onder een berichtje, maar ook via de mail. Zo kreeg ik recent een mailtje van iemand die bezig is na te denken over de betekenis van web2.0 voor de overheidscommunicatie. Een onderwerp dat mij ook buitengewoon boeit. Een paar dingen die mij daarbij opvallen/bezighouden:
- de toevoeging 2.0 wordt te pas en te onpas gebruikt om vooral hip te willen klinken (kerken2.0 bijvoorbeeld). En waarom zou de overheid toch in hemelsnaam ‘hip’ moeten zijn? Een twitterende IB-groep (in 2 maanden 6 updates en 62 (hoera!) followers) doet mij denken aan een vijftiger in een te blitse cabrio (of ben ik nu cynisch?);
- wil de overheid al die open-communicatie wel echt? Het feit dat de webloggende bestuurder al weer aan de horizon lijken te verdwijnen is veelzeggend;
- het feit dat iets technisch kan, wil nog niet zeggen dat het voor de overheid ook zinvol is om te gebruiken. Zie bijvoorbeeld Virtueel Helmond. Misschien is het wel mooi, maar alleen toegankelijk voor mensen die windows gebruiken. En ik maar denken dat de overheid toegankelijk moet zijn voor alle burgers.
Mijn advies aan overheden die nadenken over web2.0: stap 1: zorg eerst eens dat de informatievoorziening op orde is: helder, toegankelijk en vindbaar, stap 2: benut web2.0 technieken (rss bijvoorbeeld) om die informatievoorziening te vervolmaken, stap 3: begin pas aan echte web2.0 toepassingen als je bereid bent de inbreng van participerende burgers serieus te nemen.
Ik experimenteer al een tijdje met Twitter, met wisselend enthousiasme. Aan de ene kant kan het handig hulpmiddel zijn om met mensen in contact te komen (en te blijven). Aan de andere kant vind ik het soms ook wel een beetje “Johnny the Selfkicker Show”. Na daar gisteren met een paar mensen tijdens de tweewekelijks ICT-borrel in het Feith Huis over gepraat te hebben toch maar weer eens wat verder gekeken naar de mogelijkheden. Zie het resultaat in de sidebar —>