Irene Verbeek blijft zwijgen, schreef het Dagblad. Welnu, dat is niet langer het geval. Vandaag kreeg de gemeenteraad een brief van Verbeek. Aangezien de brief morgen tijdens de raadsvergadering aan de orde zal komen is die brief dus openbaar. Hier haar brief, die de nodige vragen oproept: is het correct dat de gemeente niet op haar brief heeft gereageerd? Welke contacten zijn er tussen gemeente en mevrouw Verbeek zoal geweest? En, wat heeft de gemeente gedaan om problemen met Verbeek te voorkomen? Ten slotte nog iets opmerkelijks. In mijn berichtje van vorige week ging ik er nog vanuit dat Verbeek al op 5 juli haar waarschuwingsbrief aan de gemeente stuurde. Daarbij baseerde ik mij op de rechterlijke uitspraak. Nu blijkt echter dat de brief niet dateert van 5 juli, maar van 5 augustus. Toch baseert de rechter zich, kennelijk, op een brief van 5 juli. Dit kan een simpele verschrijving van de griffier zijn, maar het kan ook dat de rechter zich op verkeerde feiten heeft gebaseerd. Vragen te over dus.

Hier kunt u Irene Verbeek zelf horen over deze affaire.

Gisteren een dagje de stad uit geweest.

Wat de schouwburg betreft. Iedereen valt nu over kunstenares Irene Verbeek, en terecht, want de manier waarop zij de schouwburg in gijzeling neemt gaat, wat mij betreft, alle perken te buiten. Enige bescheidenheid zou haar sieren. Maar, wat heeft de gemeente gedaan dit te voorkomen? Waarom heeft de gemeente geen contact met haar gezocht voordat werd begonnen met de verbouwing? De gemeente was zelfs tijdig gewaarschuwd. Al op 5 juli 2004 heeft de kunstenares contact opgenomen met de gemeente over de haar ter oren gekomen voornemens om de kleurstelling van de schouwburg inrichting aan te passen (bron). Waarom is daar door de gemeente niet op gereageerd? De gemeente had kunnen weten dat de rechter in soortgelijke situaties de kunstenaar in het gelijk had gesteld. De rechter zegt hierover: “dat niet is gebleken dat gedaagde (de gemeente) getracht heeft op een of andere wijze rekening te houden met de belangen van eiseres (Verbeek)”. Kortom, als de gemeente nu verontwaardigd is over de kunstenares, dan zijn dat eigenlijk gewoon krokodillentranen, want de problemen hadden voorkomen kunnen worden.

P.S. Wat de kegelclub betreft is er goed nieuws. Martiniplaza is bereid de kosten, voor aanpassing van de entree, op zich te nemen (mits de gemeente procedureel wil meewerken).

Er zijn soms van die onderwerpen die zich van incident tot incident voortslepen. Het schouwburg debacle is daar een voorbeeld van. Middels een brief brengt het college ons op de hoogte van de recente ontwikkelingen. Uit de brief blijkt dat de kunstenares niet alleen bezwaar maakt tegen de vloerbedekking en de kleur van de wanden, maar ook bezwaar maakt tegen: de gardarobe, het buffet, de gordijnen en de kussens. Met dank aan de rechterlijke uitspraak in het kortgeding zitten we nu kennelijk vast aan wat mevrouw de kunstenares van zo’n beetje alles in de Schouwburg vindt (de duurknoppen ook nog?). Het moge duidelijk zijn dat dit allemaal weer extra geld gaat kosten. Lees de brief voor meer achtergrond informatie. Volgende week woensdag spreken we er in de raadsvergadering over.

Het gevraagde inzicht in de kosten van de verbouwing van de Schouwburg (en Oosterpoort) is inmiddels beschikbaar. Het staat aanstaande woensdag op de agenda van de raad. Uit het overzicht begrijp ik dat er voor vervanging van vloerbedekking etc in totaal 124.525 Euro begroot was. Door de rechterlijke uitspraak wordt dat nu 44.000 Euro duurder (slechts een deel van de vloerbedekking hoeft opnieuw vervangen te worden). Dat is gelukkig een stuk minder kostbaar dan in eerste instantie werd beweerd.

11 september zegt wethouder Dekker in de krant dat de vervanging van de vloerbedekking 160.000 Euro kost. 11 dagen later zegt dezelfde wethouder in de krant dat de vervanging van de vloerbedekking 44.000 Euro kost.

Optie 1: de 160.000 Euro was een zware overschatting van de kosten. Kwade tongen beweren dat dit was om indruk op de rechter te maken in het kortgeding dat door de kunstenares was aangespannen.
Optie 2: de prijzen van theater tapijt zijn de afgelopen dagen drastisch gedaald.
Nog meer mogelijkheden?

In diezelfde krant, maar in ander artikel zegt wethouder Dekker dat zij zich de opening van het theater seizoen anders had voorgesteld: “Ik had me voorgesteld dat de mensen hier binnen zouden komen en felle discussies zouden voeren over de blauwe wanden, de blauwe vloer”. Dat begrijp ik niet. Die hele verbouwing, inclusief tapijt en muren, was toch niet gemeld aan het college? Wat viel er dan, als het college van niks wist, voor discussie te verwachten…?

Genoeg zaken om opheldering over te vragen als het schouwburg debacle volgende week opnieuw in de raadsvergadering aan de orde komt.

In de discussie rondom het verbouwdebacle van de Schouwburg ging in eerste instantie de meeste aandacht naar de illegale verbouwing van de vide. De kosten van het herstel van die vide vielen nogal mee, omdat de bouwer die kosten voor zijn rekening neemt (hij zal er wel vanuit gaan die kosten bij een volgende klus voor de gemeente te kunnen terug verdienen). Maar, nu de rechter zich heeft uitgesproken over de kleur van de vloer en de muren worden de kosten van het debacle aanzienlijk hoger. Hoe hoog precies is nog niet bekend. In het Dagblad zegt wethouder Dekker dat het vervangen van de blauwe vloerbedekking alleen al minstens 160.000 euro gaat kosten. Maar ik heb het angstige vermoeden dat daar de kosten van het leggen van die blauwe vloerbedekking nog niet bij in zitten. Als ik er van uit ga dat leggen en vervangen even duur is (rood en blauw tapijt zal wel ongeveer even duur zijn), dan zal dat dus ook 160.000 euro gekost hebben. Oftewel, als mijn bange vermoeden klopt, kost het hele tapijt 320.000 euro, en dan hebben we uiteindelijk precies hetzelfde als we al hadden, namelijk rood tapijt. In het hele kostenverhaal hebben we het nog niet over het verven etc gehad. Geen idee wat dat gekost zal hebben, maar ik neem aan dat het hele verhaal, dichten en weer open maken van de vide, leggen en herstellen van het tapijt, schilderen en weer overschilderen van de muren, dicht in de buurt komt van de 400.000 euro.
Aanstaande woensdag in de raadscommissie maar eens aan de wethouder vragen of mijn rekensommetje klopt. Ik hoop van niet!

Hier de uitspraak van rechter in zake de Groninger schouwburg. Het college van BenW heeft besloten niet in hoger beroep te gaan. Ik kan dat op zich wel billijken, aangezien het in niemands belang is deze zaak nog langer te rekken (want zelfs als zo’n hoger beroep gewonnen zou worden, ligt er nu de verplichting voor de gemeente om voor 3 januari 2005 de oorspronkelijke rode vloerbedekking weer aan te brengen). Maar de uitspraak blijft bij mij de vraag oproepen in hoeverre het auteursrecht van de kunstenaar zo veel jaar na dato de gebruiksmogelijkheden van een gebouw kan beperken.

Ik heb wat rondgebeld om er achter te komen wat nu de achtergrond is van het nieuws dat er een referendum over de Zuiderzeelijn gehouden zal gaan worden. Als ik het goed begrijp heeft de stuurgroep besproken te willen onderzoeken op welke wijze de bevolking betrokken zou kunnen worden voor er een definitief besluit genomen gaat worden. “Te willen onderzoeken”, dus. Dat is wat anders dan “er komt een referendum”. Dat stelt me alweer een heel eind gerust.

Vandaag heeft de rechter bepaald dat in de Schouwburg de vloer weer rood moet worden en de muren wit. Dat gaat de gemeente een hoop geld kosten. Ik ben benieuwd naar de motivering van deze rechterlijke uitspraak en ik vraag me ook af of een bodemprocedure nog zin kan hebben. Het laatste woord is er vast en zeker nog niet over gezegd.

Afgelopen woensdag kwam als konijn uit de hoge hoed opeens het nieuws dat de Stuurgroep Zuiderzeelijn besloten heeft dat er een referendum over de hogesnelheidslijn gaat komen. Ik dacht in eerste instantie dat dit een grap was, want zelfs de zuiderzeelijn website zegt er niets over, maar het schijnt ernst te zijn. Ten eerste, waarom besluit een stuurgroep zoiets? Lijkt me toch op z’n minst een besluit dat in provinciale staten en betrokken gemeenteraden zal moeten worden besloten. Ten tweede, wat doe je als 1 van de betrokken overheden, bijvoorbeeld Friesland, tegen de Hogesnelheidslijn stemt terwijl de andere overheden voor stemmen? Gaan we dan met een bochtje om Friesland heen of zo? Ten derde, de hogesnelheidslijn is bedoeld om de afstand tussen randstad het noorden te verkleinen. Lijkt me dan nogal arrogant om alleen de inwoners van het noorden de gelegenheid te geven daar hun mening over te geven. Ten slotte, het rijk bepaald flink mee, dus waarom zouden niet alle Nederlanders mogen stemmen? Het lijkt me al met al een nogal kansloos voorstel.

Een berichtje voor de categorie: klein lokaal gedoe.

“Nieuw tapijt Schouwburg kan veel sneller”, kopte het Dagblad vanochtend. Merkwaardig bericht. Als ik het goed begrijp geeft de gemeente de voorkeur aan een leverancier die duurder is en een langere levertijd heeft. Nu spelen er bij een inkoopbeslissing meer aspecten een rol dan alleen prijs en levertijd, maar het klinkt mij toch vreemd in de oren. Eerst maar even afwachten wat de rechter beslist. Maar mocht het zo zijn dat er een nieuw tapijt in de schouwburg moet worden gelegd, dan stel ik voor de keuze van het tapijt nog eens te heroverwegen.