REMCOKOUWENHOVEN.NL

Vrijdagmiddag en avond naar de officiele opening van het Diaghilev festival geweest. Fantastisch! Geweldige opera, prachtige muziek, indrukwekkend decor en dito publiek. Als de kwaliteit van de opening iets zegt over de rest van het festival, dan heeft Groningen weer eens een cultuur evenement van grote klasse.

Minder opgewekt word ik van twee nieuwsberichten van dit weekend. Wintercity werd het mikpunt van vandalen, daarom is er nu extra bewaking. Tja, het was te verwachten, maar toch irriteert het mij mateloos dat er altijd weer mensen zijn die niet met hun tengels van andermans spullen kunnen afblijven. Hebben we eens iets leuks in de binnenstad en dan moeten er weer extra kosten gemaakt worden om de rotzooi op te ruimen en extra bewaking in te zetten. Jammer.

Zoals al eerder gezegd, ik zit in de bijzondere raadscommissie die onderzoek doet naar het faillissement van Wing en de lessen die wij daaruit kunnen leren voor de toekomstige organisatie van het welzijnswerk. De commissie probeert antwoord te vinden op drie vragen:
a. Welke ervaringen er elders in het land zijn opgedaan met de organisatie van het
Welzijnswerk,
b. Welke lessen er in “het veld” in Groningen zijn geleerd ten aanzien van de organisatie
van het welzijnswerk,
c. Welke adviezen “het veld” heeft voor de gemeenteraad ten aanzien van de
toekomstige organisatie van het welzijnswerk.
Er is inmiddels een brief naar de gemeenteraad verstuurd met de vraag om namen van personen aan te dragen die van belang kunnen zijn gehoord te worden door de onderzoekscommissie en voorbeelden aan te dragen van ervaringen met de uitvoering van het welzijnswerk elders in het land waar wij in Groningen wat van kunnen leren. Ik hoor graag welke suggesties lezers van mijn weblog voor de onderzoekscommissie hebben.

Wintercity is in aanbouw. Toen ik gisterenmiddag even op het Stadhuis moest zijn stond de markt vol met auto’s en spullen om de markt in te richten voor de kerstmarkt en ijsbaan. Donderdagmiddag is de officiele opening.

Nu het college het plan voor de Grote Markt in de vorm van een startnotitie gegoten heeft is het daarmee referendabel geworden conform de referendumverordening. Met dat besluit van het college is het daarmee een zogenaamd ‘voorgenomen besluit’ van de gemeenteraad geworden. Inwoners van de gemeente Groningen hebben nu de gelegenheid een ‘inleidend verzoek’ voor een referendum te doen. Daartoe moeten zij steun voor hun referendumverzoek verzamelen bij tenminste anderhalf procent van de kiesgerechtigde inwoners van de gemeente Groningen (ten tijde van de laatst gehouden gemeenteraadsverkiezingen). Als er voldoende steun is verkregen wordt het inleidende verzoek aan de gemeenteraad voorgelegd. Vervolgens krijgen de initiatiefnemers van het referendum zeven weken de tijd om een definitief verzoek in te dienen. Daartoe moeten zij dan drie procent van de kiesgerechtigde inwoners van de gemeente Groningen achter zich krijgen.

Het is al een paar dagen in het nieuws: een dakloze vrouw die met haar zeven kinderen, op sinterklaasavond, in een bushokje werd aangetroffen. Wat een drama. Het lot van die kinderen snijdt je door de ziel. Maar toch. Hoe is het in hemelsnaam mogelijk dat ouders, zonder enige zekerheid over hun toekomst, zeven kinderen krijgen? Uit het verslag in het Dagblad begrijp ik dat het gezin twaalf jaar in asielprocedure in Duitsland is geweest en dat daar alle kinderen zijn geboren. Daarna is het gezin naar Nederland vertrokken (waarom?), waarna hun asielaanvraag werd afgewezen. Inmiddels is het gezin, waarvan de vader spoorloos is, aan het zwerven geraakt en vervolgens onderkoeld in een bushokje in Leek gevonden. Hoe nu verder? De voorzitter van INLIA, Van Tilborg, vindt dat er snel opvang voor die kinderen moet komen. Dat lijkt mij ook, zij het tijdelijk. Ik worstel daarbij met twee gedachten. Enerzijds vind ik dat de ouders hier een grote verantwoordelijkheid dragen. Zij hebben kinderen gekregen in een uitzichtloze situatie en zadelen die kinderen nu op met een probleem. Anderzijds dragen die kinderen geen verantwoordelijkheid voor dit drama en verdienen, tenminste tijdelijk, onderdak. Maar uiteindelijk is het Minister Verdonk en de rechter die bepalen of iemand in Nederland mag blijven.
P.S. Uit het bericht van de GIC begrijp ik dat het gezin zich 14 januari moet melden bij de IND. Er was inmiddels geregeld dat het gezin tijdelijk onderdak kon krijgen in de Pauluskerk in Rotterdam. Daartoe hadden zij zelfs een treinkaartje op zak. Hoe het dan mogelijk is dat zij in een bushokje in Leek worden aangetroffen is mij een raadsel.

Het college stelt voor het huidige plan voor de Grote Markt Oostzijde referendabel te laten zijn. Een eerste reactie.

Nadat in februari 2002 de plannen voor de noordzijde van de Grote Markt door het referendum naar de prullenbak waren verwezen, was voor het gemeentebestuur een ding duidelijk: als er een nieuw plan komt moeten we vroegtijdig zorgen voor voldoende draagvlak. De zoektocht begon naar een breedgedragen plan. Daartoe is onder andere het Grote Markt Forum in het leven geroepen. Om draagvlak te verwerven werden alle betrokkenen uitgenodigd om met eigen plannen te komen en werd de mogelijkheid gecreeerd om, door middel van een raadplegend referendum, te kiezen uit een aantal alternatieven. Dat laatste referendum is er nooit gekomen. Het bleek vrijwel niet uitvoerbaar en met dank aan de inzichten van Neutelings bleek ook nog eens dat veel verschillende planvoorstellen gezamenlijk realiseerbaar konden zijn. Op basis van het Plan Neutelings werd toen
voorgesteld het raadplegend referendum tot nader order uit te stellen. Vandaag is dat moment aangebroken. Het college stelt voor het huidige plan open te stellen voor een raadplegend referendum. Daarmee zal nu moeten blijken of dit plan op voldoende draadvlak in de stad mag rekenen. Blijkt dat draagvlak er te zijn, dan kan het college verder met de uitwerking van het plan. Blijkt dat draagvlak er niet, of onvoldoende, te zijn, dan komt het collegeplan tot een einde en wordt voorkomen dat veel geld gaat zitten in een ongedragen planproces. De details van het collegevoorstel zijn mij nog niet bekend, maar het lijkt mij op zich verstandig om in de stad te peilen hoe de vlag er bij hangt. Liever nu, dan pas nadat er veel geld is gaan zitten in de uitwerking van het plan. Voor mij is het in iedergeval nog wel de vraag wat we, in zo’n volksraadpleging, doen met het alternatieve plan van de Groninger City Club en eventuele toekomstige alternatieve plannen. Kortom: eerst nog maar eens zorgvuldig het collegevoorstel bestuderen.

Hier het verslag van RTV-Noord. En hier het verslag van de Groninger Internet Courant. Op onderstaande foto de oostzijde van de Grote Markt waar het allemaal om te doen is. De foto heb ik eerder dit jaar, op een zonnige dag, gemaakt. Hoe de markt er nu ‘life’ uit ziet kunt u hier zien.

Update: Terwijl ik dit berichtje zat te tiepen kwam de digitale versie van het collegevoorstel binnen. Hier de aanbiedingsbrief van het college, en hier de startnotitie (het collegevoorstel).

Als een ernstig ziek iemand van 93 overlijdt, dan kan ik daar vrede mee hebben. Neemt niet weg dat ik altijd grote sympatie voor Prins Bernhard heb gevoeld en dat daarom zijn overlijden mij raakt. Hij was gewoon een gave vent.

Gisteren op werkbezoek geweest bij Stichting Werkprojecten. Zij voeren allerhande werkzaamheden uit in het kader van het reintegratiebeleid en zijn een van de uitvoerders van het Groningse welzijnsbeleid. Werkprojecten is een instelling die het moeilijk heeft in deze tijd van bezuinigingen en ingrijpende beleidswijzigingen. Goed om daar gisteren op bezoek te zijn geweest, want op die manier kunnen wij een vinger aan de pols houden.

Vandaag een dag met diverse vergaderingen. Naast de reguliere presidium-vergadering en twee vergaderingen van het audit-committee (de commissie die de aansturing van de accountant vanuit de raad vorm geeft), ook nog de eerste bijeenkomst van de Onderzoekscommissie Welzijn. Er liggen inmiddels drie offertes voor professionele ondersteuning van de onderzoekscommissie. Die offertes zijn besproken en in de loop van de week zal daar een besluit over genomen worden. Als dat gaat zoals ons nu voor ogen staat kunnen we volgende week inhoudelijk aan de slag.

Gisteren is in de raadsvergadering uitgebreid gesproken over hoe het nu verder moet met het welzijnswerk in Groningen. Op basis van intensief overleg met vrijwel alle fracties heb ik toen onderstaande motie geformuleerd, die vervolgens raadsbreed werd ondersteund.

Motie

De Raad van de gemeente Groningen in vergadering bijeen op 24 november 2004,

besluit:

1. Een commissie ex. Artikel 84 Gemeentewet in te stellen, die tot doel heeft de volgende onderzoeksvragen te beantwoorden:

a. Welke ervaringen er elders in het land zijn opgedaan met de organisatie van het
Welzijnswerk;
b. Welke lessen er in “het veld” in Groningen zijn geleerd ten aanzien van de organisatie
van het welzijnswerk;
c. Welke adviezen “het veld” heeft voor de gemeenteraad ten aanzien van de
toekomstige organisatie van het welzijnswerk,

2. Drie raadsleden aan te wijzen om dit onderzoek aan te sturen (Frank de Vries, Peter Verschuren en Remco Kouwenhoven),

3. Budget beschikbaar te stellen voor professionele ondersteuning,

en gaat over tot de orde van de dag.

Toelichting:
Wat verstaan moet worden onder “het veld” zal nog nader moeten worden vastgesteld. Ten minste betreft het hier:
- (ex-) betrokkenen in Partners en Welzijn (Wing, Giska etc.)
- Directie van huidige uitvoerders van het Gronings welzijnswerk (MJD, Stichting Werkprojecten Groningen, Cop, Stichting Huis en Stiel)
- Ambtenaren welzijn gemeente Groningen
- BBOG

Gezien de tijdsdruk, in juni zal er een besluit genomen moeten worden over de manier waarop het welzijn vorm wordt gegeven, is het dus zaak snel aan de slag te gaan. Hier in mn weblog zal ik regelmatig rapporteren over de voortgang.

Gisterenavond in de fractie lang gesproken over Wing. Het rapport over hoe het faillisement bij Wing is ontstaan en had voorkomen kunnen worden, beantwoordt maar een deel van de vragen. De toelichting van de begeleidingscommissie, bestaande uit vier raadsleden, bevestigt dat het onderzoek, onder verantwoordelijkheid van het college, zich beperkt heeft tot een dossieronderzoek (en dan nog niet eens volledig). Maar wat waren de overwegingen van betrokken bestuurders en ambtenaren van de gemeente, en van bestuurders en directie van Wing? Hoe lagen de verantwoordelijkheden? Hoe verliepen de processen? Wat is er gedaan met allerhande, vaak informele, signalen dat er problemen waren? En meer in het algemeen, welke rol moet de gemeente spelen (of: had de gemeente moeten spelen) in de aansturing en het toezicht van dit soort ‘op afstand geplaatste’ uitvoerders van overheidstaken? Welke lessen leren we daaruit en wat betekenen die lessen voor de manier waarop we het welzijnswerk in de toekomst (eind volgend jaar) gaan vormgeven?

Toen wij voor de zomer van dit jaar spraken over het onderzoek dat het college zou gaan verrichten, was er sprake van een grote tijdsdruk. Er was sprake van een kort en snel onderzoek dat na de zomer besproken zou moeten worden. Inmiddels is het eind november en de tijdsdruk wordt er niet kleiner op. Wat de VVD-fractie betreft moet er snel een onderzoek in de benen geroepen worden dat wel antwoord geeft op de gestelde vragen. Daarbij zijn de lessen die geleerd zijn met Partners in Welzijn ook bijzonder relevant. Want zonder een adequaat beeld van hoe het fout ging, kunnen wij er niet op vertrouwen dat in de nabije toekomst niet opnieuw dezelfde fouten zullen worden gemaakt.

De busbaan langs de Peizerweg ligt er inmiddels een paar weken en er zijn al diverse ongelukken gebeurd. Vandaag luiden de nabijgelegen scholen de noodklok. Zij vrezen meer ongevallen. Ik kom zelf zeer regelmatig langs die route, zowel op de fiets als in de auto. En ik moet zeggen, de kruisingen met de busbaan zijn zeer onoverzichtelijk. Daar komt nog bij dat er maar zeer zelden verkeer over de busbaan komt, dus je went er ook niet aan. Met dank aan de voorrangsregel nemen bussen en taxi’s (en steeds meer gewone auto’ s) de kruisingen met een flinke vaart, waardoor er regelmatig flink op de rem gesprongen moet worden als weer iemand de situatie verkeerd heeft ingeschat. Dit kan zo niet voort duren. Ik ben geen verkeerskundige, maar volgens mij zou er al veel gewonnen zijn als de voorrangsregel zou worden veranderd. Ben benieuwd wat voor andere/verdere mogelijkheden de gemeente ziet om de kruisingen veiliger te maken.

Activevoerders Vandalen hebben vannacht de bomen in het Stadspark van kruisen voorzien. Wat blijkt? Het gaat om mensen die het niet eens zijn met het voorgestelde kaderplan Stadspark. Kennelijk is het niet genoeg om daar gewoon je mening over te geven, maar is het nodig om die mening flink chockerend onder de aandacht te brengen (het zal de tijdsgeest wel zijn). Gevolg is dat grote aantallen kinderen die naar school fietsen geconfronteerd worden met tientallen kruisen. Wat een misplaatste actie.

Mocht je meer willen weten over dat Kaderplan Stadspark dan moet je niet op de website van de gemeente Groningen zijn. Die geeft namelijk geen enkele info hierover. Wel kun je hier en hier informatie vinden. Het is toch te gek voor woorden dat de enige vindbare informatie afkomstig is van kritische burgers? Alle complimenten voor hen trouwens, maar het is toch van de zotte dat de gemeente zelf geen enkele, vindbare, informatie verschaft! Zelfs over de inspraakmogelijkheden rept de gemeentelijke website met geen woord. Ik kan hier alleen mn hoofd maar over schudden.

Er zijn van die dagen dat er zo veel gebeurt dat er bijna geen beginnen aan is om dat hier in een paar zinnen te bespreken. Op wereldschaal is de herverkiezing van Bush het gesprek van de dag. In Nederland is het echter de moord op Theo van Gogh die alle aandacht op eist. Op Groningse schaal gaat het om de begroting, om de bezuinigingen, om de voorgestelde stijging van het OZB-tarief en om de toekomst van bijvoorbeeld Simplon.

De moord op Theo van Gogh grijpt mij aan. Dat hij vermoord is door een extremistische islamiet die oproept tot de Jihad in Nederland (aldus het NOS-journaal gisterenavond) maakt mij woedend. De moord op zich is al verschrikkelijk. Maar de manier waarop, maakt het zo mogelijk nog erger. Allerhande emoties strijden om voorrang. Hoe daarmee om te gaan? Er moet wat gebeuren, maar wat dan? En, welke gevolgen heeft dit soort extremisme voor onze samenleving? Wat Jozias van Aartsen daarover gisteren in NRC-Handelsblad schreef raakt wat mij betreft de kern. Niet generaliseren, maar de individuen die een gevaar voor onze veiligheid vormen aanpakken. Dat dit nog niet zo makkelijk is blijkt al wel uit diverse reacties die ik de afgelopen dagen kreeg. “Hier (Groningen) lopen we niet zo veel risico, want er zijn hier niet zo veel Marokkanen”, zei iemand mij. Dat is wel een begrijpelijke, maar niet minder gevaarlijke, generalisatie. Het gaat niet om de aantallen Marokkanen, het gaat om doorgeslagen individuen, die met de Koran in de hand de hele wereld de oorlog verklaren.

In zijn laatste radio-interview herinnerde Theo van Gogh aan “The Life of Brian”. De film van Monty Phyton, die het Jezus-verhaal belachelijk maakte. Van Gogh zei dat een dergelijke film over Mohammed tegenwoordig niet meer gemaakt zou kunnen worden, en hij maakte zich daar boos over. Terecht. Onverdraagzaamheid bedreigt onze samenleving. Dat moet bespreekbaar zijn en dat vereist een daadkrachtig optreden. Niet generaliseren, maar de kwaadaardige individuen aanpakken.