REMCOKOUWENHOVEN.NL

Vorige week melde GeenStijl dat het Openbaar Ministerie, of preciezer het Centraal Justitieel Incasso Bureau (wie kent ze niet?), vast liep in het grote aantal WOB (Wet Openbaarheid Bestuur) verzoeken. Wie een bekeuring krijgt voor een verkeersovertreding kan via de Wet Openbaarheid Bestuur inzage vragen in de achterliggende bewijsstukken. Flitsservice had daartoe een stappenplan opgesteld. Die WOB verzoeken leidden er regelmatig toe dat bekeuringen werden vernietigd. Dat leidde tot tevreden Flitsservice bezoekers. Een mooi voorbeeld van hoe de overheid vast kan lopen in haar eigen regelgeving. Burgers hebben recht op inzage, vandaar de Wet Openbaarheid Bestuur, maar als men op grote schaal daadwerkelijk gebruik van dat recht gaat maken, loopt de boel vast.

Politie korps Noord-Holland Noord heeft daar wat op gevonden. Alle flitsfoto’s, plus andere overige WOB-opvraagbare info, worden op internet geplaatst. Via een code die op de bekeurig staat kan men inloggen en alle relevante info inzien. Kijk, dat is nou eens een positieve actie. Een voorbeeld dat navolging verdient. Waarom plaatst de overheid niet gewoon alle info die via de WOB opgevraagd zou kunnen worden op internet? Nog te vaak wordt iets pas openbaar als daar eerst om gevraagd wordt (via een voor de aanvrager omslachtige en voor de behandeld ambtenaar arbeidsintensieve procedure) Internet leent zich prima voor dit soort actieve openbaarheid. En het voldoet aan de bedoeling van de wet: namelijk het inzichtelijk maken van het overheidshandelen. Dan zijn initiatieven als bigwobber niet meer nodig. Zo ver is het echter nog lang niet, luis in de pels acties zoals van Flitsservice zijn, wat mij betreft, dan ook toe te juichen.

Ook de politie ontkomt niet aan de impact die internet op de maatschappij heeft. Daarbij kun je denken aan internet als bron cybercriminaliteit, internet als communicatie-kanaal voor criminelen, maar ook internet als bron van inspiratie voor innovatie en kwaliteitverbetering. Dat laatste lijkt een belangrijke reden voor het ontstaan van www.politie20.nl te zijn. Een van de betrokkenen legt het hoe en waarom uit op ambtenaar2.0.

Schreef ik vorige keer over het OM die met een ‘eigen YouTube’ zegt te gaan beginnen. Deze week bereikte mij het nieuws dat de politie in Hollandsmidden met een eigen kanaal op YouTube is te vinden. Hier dus. De politie zegt zelf op de manier “via beelden op een korte en duidelijke manier inzicht te geven in het dagelijkse politiewerk”. Daarnaast wil het “korps het kanaal ook gebruiken om discussies aan te zwengelen”.

Leuk om te zien dat de politie met dit project buiten de geeigende kanalen treedt. Of hiermee ook echt ‘snel veel mensen’ kunnen worden geinformeerd valt nog te bezien. Maar een interessante ontwikkeling is het zeker.

Een van de kernbegrippen van Web2.0 is collaboration (samenwerking). Dit komt erop neer dat door samenwerking (waarvoor op internet allerhande technieken bestaan) veel meer mogelijk is dan in oude vormen van communicatie. Ik kwam daar deze week een mooi voorbeeld van tegen: www.politieonderzoeken.nl.

De bedoeling van politieonderzoeken.nl is om het brede publiek kennis te laten maken met een aantal onopgeloste zaken (cold cases). De politie biedt een schat aan informatie aan, en de bezoeker wordt uitgenodigd mee te denken.

Degene die Wikinomics heeft gelezen herkent in deze aanpak een van de kernbegrippen van het boek: being open. De politiek maakt op politieonderzoeken.nl veel meer informatie openbaar dan tot voorheen gebruikelijk was. Ook de lezers van The Wisdom of Crowds zal veel herkennen in politieonderzoeken.nl. Zoals de maker van de site, Frank Smilda, in het Magazine voor Alumni van de RUG laat op tekenen: “Het meest waardevolle vindt hij de manier waarop bezoekers van de site het onderzoek op een heel ander spoor kunnen zetten. Wij kijken hier met tien brillen op naar zo’n zaak, maar dan wel tien politiebrillen. Op internet buigen zich mensen uit alle lagen van de bevolking over een case, mutidisciplinair dus eigenlijk. Bezoekers bedenken scenario’s waar wij nooit eerder aan hadden gedacht”. Of in termen van The Wisdow of Crowds: “.. diversity contributes not just by adding different perspectives to the group but also making it easier for individuals to say what they really think”.

Helaas heb ik geen informatie kunnen vinden over het aantal zaken dat met dank aan deze aanpak alsnog is opgelost. Maar dat zal waarschijnlijk ook niet zo eenvoudig zijn aan te geven. Al met al vind ik het een prachtige manier van toepassing van moderne internet technieken voor het uitoefenen van een oud beroep: het oppakken van boeven.

Vandaag tijdens de raadvergadering een interpellatiedebat gehad over de voorgenomen wijzigingen in het politiebestel. Dit was weer eens een debat van het type “de gemeenteraad van Groningen waarschuwt het kabinet”. Ik heb daar nooit zo veel trek in, maar in dit geval had ik me wel redelijk goed voorbereid. Toch merk je dat Wallage, als ervaren bestuurder, en als jarenlang korpsbeheerder, een grote informatievoorsprong heeft op de gemeenteraad. Het doel van deze interpellatie, aangevraagd door de PvdA, leek niet veel meer te zijn dan een manier om Wallage een platform te bieden zijn zorgen over het kabinetsbeleid uit te spreken. Interessant hoor, maar of daar nu de gemeenteraadsvergadering voor bedoeld is? Morgen misschien meer over de inhoud.

Gisterenavond aanwezig geweest bij wederom een debat over de Grote Markt. Dit maal vond het plaats in de Openbare Bibliotheek. Nou, een ding werd mij wel duidelijk, die huidige bibliotheek leent zich niet voor dit soort debatten. Warm, benauwd en een doodse accoustiek. Wat de inhoud van het debat betreft, veel dezelfde argumenten, gebracht door veel dezelfde gezichten. Ik krijg wel eens de indruk dat dit soort debatten toch voornamelijk voor de incrowd zijn bedoeld. De gestaalde kaders van voor- en tegenstanders komen trouw, maar of het veel indruk maakt op de ‘gewone’ burgers vraag ik me af.

Ik moest al voor het einde van het debat weg, voor een werkbezoek aan de politie. Samen met een groep jonge VVD-ers bracht ik een bezoek aan de horecacontactfunctionaris (wat een woord) van de politie. Uitgebreid gedicussieerd over uitgaansgeweld, drugsoverlast, koffieshops, veelplegers, cameratoezicht en noem maar op. De videobeelden van het cameratoezicht had ik al vaker gezien, maar maken steeds weer grote indruk. Voor mij staat als een paal boven water dat het cameratoezicht zin heeft en dat de huidige pilot zo mogelijk voortgezet zal moeten worden.

Vanochtend vroeg werd ik gewekt met het nieuws dat in de Eerste Kamer niet de vereiste tweederde meerderheid is gehaald voor de deconstitutionalisering van de burgemeester. Ik heb daar gemengde gevoelens over. Aan de ene kant ben ik erg voor een door de burger gekozen burgemeester, en dat gaat nu dus voorlopig niet door. Aan de andere kant geloofde ik niet in de haalbaarheid van invoering per 2006, en dat komt nu dus uit. Wat mij betreft dus deels verloren en deels gewonnen.

Gisteren eind van de middag naar de afscheidsreceptie geweest ter ere van Martin Sitalsing. Sitalsing was politiechef van het district Groningen-Haren. Hij is per 1 maart naar Friesland vertrokken als plaatsvervangend korpschef van Friesland. Zoals dat dan heeft: een verlies voor Groningen, een aanwinst voor Friesland. Wallage memoreerde nog maar eens dat wij hier in het noorden eigenlijk allemaal Friezen zijn. En de Groningse korpschef wist te melden dat Sitalsing deel mag nemen aan de eerst volgende elfstedentocht. Voor een, naar eigen zeggen, oud-schaatskampioen van Suriname moet dat toch een mooi vooruitzicht zijn lijkt me.

Gisteren in de ministerraad twee besluiten met vergaande gevolgen voor de positie van de burgemeester. Meest in het oog springt natuurlijk het voorstel van het kabinet inzake de burgemeestersverkiezing. De door het kabinet vastgestelde hoofdlijnennotitie is hier te lezen.
Maar ook het voorstel voor meer landelijke sturing op politie heeft gevolgen voor de burgemeester (en wellicht ook voor de gemeenteraad). De voorstellen zijn beide ingewikkeld en veelomvattend. Ik zal daarom eerst een poging wagen om de voorstellen te doorgronden voor ik er op reageer.

Zoals gisteren al aangekondigd was Jozias van Aartsen vandaag op werkbezoek bij de Groningse politie. Aan mij de eer om daar bij aanwezig te kunnen zijn. De gesprekken met de politie leverden voor mij een aantal aandachtspunten op:

Vanavond op werkbezoek geweest bij de Politie (district Groningen-Haren). Eerst een presentatie van de cijfers uit de statistieken van het afgelopen jaar. Dankzij dit systeem is het mogelijk om trends te ontdekken in aangiften die bij de politie worden gedaan. Mede met behulp van deze cijfers is het mogelijk om te bepalen waar de komende periode de prioriteiten zouden moeten liggen. De bedoeling is dat wij, de raadscommissie veiligheid, direct na de zomer ons over die prioriteiten uitspreken. Aan het eind van het bezoek kregen we toelichting op het project ‘stelselmatige daderaanpak’. Het gaat hierbij om de gezamenlijke inspanning van politie en openbaar ministerie om de groep zogenaamde veelplegers aan te pakken. Uit de ervaring, maar ook uit de cijfers, blijkt heel helder dat een beperkte groep mensen verantwoordelijk is voor een zeer aanzienlijk deel van alle misdrijven. Door zwaar in te zetten op die groep veelplegers kan een groot effect op de veiligheid bereikt worden. Aan het eind kreeg ik nog een paar ballonen en tekenboeken, dus de kinderen zijn morgen ook blij dat ik naar de politie ben geweest.