BIj reacties op websites is het gebruik van aliassen prima, het gaat om de inhoud van de reactie en niet zo zeer om de persoon. Maar hoe zit dat als je wel geïdentificeerd moet worden? Kan ik mij voordoen als de buurman en zijn verhuizing aan de gemeente doorgeven? Voor burgers is daar de DigiD voor bedacht. Voor bedrijven en rechtspersonen is de DigiD nog niet in gebruik. De DigiD kun je gebruiken om je te identificeren, maar het beveiligingsniveau van de DigiD is beperkt. Voor sommige transacties met de overheid kan die beveiliging voldoende zijn. Maar wat als je nu echt zeker wilt zijn van iemands, digitale, identiteit (bijvoorbeeld bij het elektronisch patientendossier)?

Er is ook nog zoiets als de eNik (elektronische Nederlandse identificatie kaart). Ooit gepresenteerd als een instrument “waarmee burgers zich straks in hun elektronische communicatie met de overheid kunnen identificeren, een elektronische handtekening zetten en berichten versleutelen“. Maar als je wilt weten hoe het nu met de eNik staat valt vooral hoe weinig informatie er over te vinden is. Het Ministerie van BZK is verantwoordelijk voor de eNik, maar de website geeft geen zinvolle informatie. Mocht u een eNik willen aanvragen? Geen idee hoe dat moet.

En als we dan de identiteit hebben vastgesteld, dan is het vervolgens de vraag hoe je het digitaal document authenticeert. Hoe weet je bijvoorbeeld zeker dat een digitaal document dat door de burgemeester is ondertekend, na ondertekening niet alsnog is aangepast? Een onderwerp voor een volgende keer.

Het is niet erg zinvol om deze twee initiatieven (die in iedergeval qua naam erg op elkaar lijken) in detail met elkaar te vergelijken. De omstandigheden zijn er te verschillend voor. Er zijn overeenkomsten: beiden inventariseren goede ideeen. En er zijn verschillen: in Amerika gaat het heel specifiek over 1 onderwerp, terwijl het Nederlandse initiatief over vrijwel alles mag gaan. Maar is er is een cruciaal verschil dat ik toch even wil benoemen: het Nederlandse initiatief is vrijblijvend, terwijl dat in Amerika niet het geval is. Ter illustratie twee toelichtingen van de initiatiefnemers zelf:

Onze ambitie is om zoveel mogelijk mensen in Nederland in beweging te krijgen… mensen aan het denken te zetten, met elkaar in gesprek te laten gaan, te laten ontwerpen en te inspireren om zelf in actie te komen… In eerste instantie werken we toe naar een groot maatschappelijk evenement op 28 mei aanstaande. Tijdens dit evenement presenteren we de resultaten van de enquete én de eerste opbrengsten van dit platform. (bron)

Allemaal niks mis mee. Maar het is wel wat anders dan waarvoor The National Dialoque bedoeld is. Die dialoog is opgezet door de overheid zelf en is bedoeld om het handelen van de overheid te beinvloeden:

The aim of this National Dialogue is to produce concrete, actionable suggestions for the leaders charged with implementing a transparent and accountable economic recovery. Upon the close of this dialogue on May 3rd, 2009, the President’s Recovery Accountability and Transparency Board will review the results of this discussion. This feedback will directly influence how Recovery.gov is built and operated. (bron)

De afgelopen dagen heeft het Wite Huis de volgende initiatieven ontplooid:

En de Nederlandse regering? Er is een twitter kanaal. Op regering.nl staan filmpjes, maar die kun je niet embedden (wel kijken, niet aan komen). Individuele kabinetsleden doen interessante dingen, zoals de Minister van Buitenlandse Zaken op Twitter en Google Maps (fraai!). Maar officiele regerings informatie die interactie uitnodigt…. nauwelijks. Of mis ik iets?

Zie hieronder een presentatie van het idee:

Citability.org: Using advanced permalinks to make government information more accessible, reliable, and transparent

View more presentations from Adrian Parsons.

Het idee is prachtig. Hoewel het in de praktijk al een hele klus is om overheidsinformatie online beschikbaar te krijgen, is nadenken over nog betere transparantie en toegankelijkheid van overheidsinformatie van groot belang.

De manier waarop in Amerika het openbare debat wordt gevoerd over het transparanter maken van de overheid vind ik geweldig. De technische voorstellen zijn inspirerend, maar zijn, zeker voor Nederland, vele stappen voor de muziek uit. Ben zeer benieuwd wat de feitelijke resultaten van deze discussie zullen worden. En ben nog meer benieuwd wat wij daar dan van kunnen leren voor het transparanter maken van de Nederlandse overheid.

Op 6 april schreef ik het CBS daarover een brief (via een contactformulier). Diezelfde dag kreeg ik via de mail een bevestiging van mijn ingezonden bericht. Daarbij de melding dat “Het Contact Center … streeft ernaar om deze binnen 10 werkdagen na ontvangst van deze mail af te handelen”. Het is inmiddels 17 werkdagen later…. en.. nog geen enkele reactie.

Oh ja, de mail bevat ook nog in grote letters de mededeling: “Gelieve GEEN REPLY te doen op DEZE mail!”. Contactgegevens ontbreken… kortom. Eigenlijk had er gewoon moeten staan: “reken niet op een reactie, wij stellen geen correspondentie op prijs”.

p.s. via de website vond ik het telefoonnummer van het Contactcentrum. Daar kreeg ik de mededeling dat alle medewerkers bezet waren en dat de wachttijd 5 minuten bedroeg….

VNG
Als je dit advies (pdf) van de Vereniging Nederlandse Gemeenten (VNG) leest krijg je de indruk dat de WOB vooral als lastig wordt gezien.

Wat is er aan de hand?
Een journalist diende bij alle Nederlandse gemeenten een WOB-verzoek in om te achterhalen op welke manier die gemeenten rekening houden met het actieprogramma Nederland Open in Verbinding. Dit actieprogramma propageert het gebruik van open source software en open standaarden in de publieke sector. Het advies van de VNG komt er nu op neer dat gemeenten geadviseerd worden om toch vooral de maximale termijnen voor de beantwoording te benutten. Of lees ik het dan erg zwartgallig?

SP
De SP tweede kamerfractie stelde vragen over deze zelfde kwestie. Die vragen waren vooral naar aanleiding van de vaststelling dat diverse gemeenten hoge kosten in rekening brengen voor hun antwoorden.

Via: www.nu.nl

…. verplichte aanlevering van gegevens, maar nog niet de moeite genomen om die aanlevering dan ook voor iedereen mogelijk te maken….

Het tweede bericht is een publicatie van NetMarketing met als kop “Onderzoek: structuur gemeentewebsite nog verre van optimaal“. Uit onderzoek van de websites van de grootste gemeenten kwam naar voren dat in slechts 54 % van de gevallen respondenten informatie wisten te vinden. Van de onderzochte gemeenten presteerde Rotterdam het best. Zie hier mijn eerdere kritische beoordeling van de website van de gemeente Rotterdam. In het land der blinden is eenoog koning, zullen we maar zeggen.

Beide berichten versterken elkaar: Zonder adequate informatiehuishouding ook geen goede website.

P.S. De wet die beoogde een nieuw wettelijk kader te scheppen voor overheidsinformatie (Algemene Wet Overheidsinformatie) werd in 2006 als voorontwerp gelanceerd, maar is in novermber 2008 door Minister ter Horst naar de prullenbak verwezen. “Ze zal er nog eens naar kijken”, aldus de Telegraaf. Iemand er ooit nog iets van gehoord?