Vanmiddag was ik aanwezig bij de officiele aftrap van draadloos Groningen. Doelstelling van het project is: “het oprichten van een stadsdekkend draadloos netwerk voor datacommunicatie”. Zie hier een uitgebreidere toelichting. Vooralsnog gaat het hier om een experiment, maar de kansen zijn legio. Brandweer die tijdens de uitruk actuele informatie over de locatie op kunnen vragen, aansturen van lantarenpalen (energiebesparing), politie-voetposten die realtime info van de camera’s kunnen meekijken, om maar een paar gebruiksmogelijkheden voor overheidsdiensten te noemen. Maar ook marktpartijen kunnen er, op termijn, gebruik van maken, door allerhande diensten draadloos aan te bieden.

Mobiel (draadloos) internet staat enorm in de belangstelling. Zie de recente berichten over de plannen van Nokia om meer diensten draadloos aan te bieden.

Zie ook de aandacht die Google biedt aan haar mobiele diensten.

Internet was al nooit saai en van verzadiging is nog lang geen sprake.

Het idee dat er gewerkt wordt aan een draadloos netwerk in Groningen zingt al langer rond. Echter goede achtergrond-info kan ik er nog niet over vinden (sommige van de links zijn dood). Maar, vandaag dan toch in de GIC, het bericht dat draadloos Groningen weer een stap dichterbij is gekomen. Het haalbaarheids onderzoek lijkt positief te zijn uitgepakt. Hopelijk wordt dat haalbaarheidsonderzoek wel via internet beschikbaar gemaakt.

Waarom is het investeren in zo’n draadloos netwerk nu eigenlijk interessant? Een paar gedachten die daarover bij mij binnenkomen:
- het biedt een nieuwe infrastructuur waarop allerhande initiatieven zich kunnen ontwikkelen (bedrijvigheid, maar ook domotica ten behoeve van de zorgsector);
- de hulpdiensten kunnen er aanvullend gebruik van maken;
- het biedt oefenruimte voor verdergaande draadlozificering (nieuw woord?) (van snelwegen en spoorwegen bijvoorbeeld);
- nog meer?