“Noodopvang asielzoekers moet stoppen”, kopt vandaag het Dagblad op de voorpagina. Minister Verdonk zou gisteren in de Kamer hebben gezegd dat gemeenten moeten stoppen met het bieden van noodopvang aan uitgeprocedeerde asielzoekers. Ook de gemeente Groningen biedt, met steun van de VVD-fractie, dit soort noodopvang aan (ik schreef er vorige week nog over). De VVD-fractie heeft de subsidiering van de noodopvang gesteund zolang er geen sluitende opvang is geregeld door het Rijk. De cruciale passage in het krantenartikel is daarom wat mij betreft: “Volgens Verdonk kunnen de afgewezen asielzoekers terecht in speciale onderdak- en terugkeerlocaties die zij heeft ingesteld”. De vraag is of dat ook inderdaad zo is. Als de Minister kan aantonen dat er nu inderdaad een functionerende sluitende opvang is gerealiseerd (en dus niet alleen op papier), dan is het, wat mij betreft, voor de gemeente Groningen niet langer nodig om noodopvang te financieren.
Tagarchief: Asielzoekers
Referendum, asielzoekers
Wintercity is in aanbouw. Toen ik gisterenmiddag even op het Stadhuis moest zijn stond de markt vol met auto’s en spullen om de markt in te richten voor de kerstmarkt en ijsbaan. Donderdagmiddag is de officiele opening.
Nu het college het plan voor de Grote Markt in de vorm van een startnotitie gegoten heeft is het daarmee referendabel geworden conform de referendumverordening. Met dat besluit van het college is het daarmee een zogenaamd ‘voorgenomen besluit’ van de gemeenteraad geworden. Inwoners van de gemeente Groningen hebben nu de gelegenheid een ‘inleidend verzoek’ voor een referendum te doen. Daartoe moeten zij steun voor hun referendumverzoek verzamelen bij tenminste anderhalf procent van de kiesgerechtigde inwoners van de gemeente Groningen (ten tijde van de laatst gehouden gemeenteraadsverkiezingen). Als er voldoende steun is verkregen wordt het inleidende verzoek aan de gemeenteraad voorgelegd. Vervolgens krijgen de initiatiefnemers van het referendum zeven weken de tijd om een definitief verzoek in te dienen. Daartoe moeten zij dan drie procent van de kiesgerechtigde inwoners van de gemeente Groningen achter zich krijgen.
Het is al een paar dagen in het nieuws: een dakloze vrouw die met haar zeven kinderen, op sinterklaasavond, in een bushokje werd aangetroffen. Wat een drama. Het lot van die kinderen snijdt je door de ziel. Maar toch. Hoe is het in hemelsnaam mogelijk dat ouders, zonder enige zekerheid over hun toekomst, zeven kinderen krijgen? Uit het verslag in het Dagblad begrijp ik dat het gezin twaalf jaar in asielprocedure in Duitsland is geweest en dat daar alle kinderen zijn geboren. Daarna is het gezin naar Nederland vertrokken (waarom?), waarna hun asielaanvraag werd afgewezen. Inmiddels is het gezin, waarvan de vader spoorloos is, aan het zwerven geraakt en vervolgens onderkoeld in een bushokje in Leek gevonden. Hoe nu verder? De voorzitter van INLIA, Van Tilborg, vindt dat er snel opvang voor die kinderen moet komen. Dat lijkt mij ook, zij het tijdelijk. Ik worstel daarbij met twee gedachten. Enerzijds vind ik dat de ouders hier een grote verantwoordelijkheid dragen. Zij hebben kinderen gekregen in een uitzichtloze situatie en zadelen die kinderen nu op met een probleem. Anderzijds dragen die kinderen geen verantwoordelijkheid voor dit drama en verdienen, tenminste tijdelijk, onderdak. Maar uiteindelijk is het Minister Verdonk en de rechter die bepalen of iemand in Nederland mag blijven.
P.S. Uit het bericht van de GIC begrijp ik dat het gezin zich 14 januari moet melden bij de IND. Er was inmiddels geregeld dat het gezin tijdelijk onderdak kon krijgen in de Pauluskerk in Rotterdam. Daartoe hadden zij zelfs een treinkaartje op zak. Hoe het dan mogelijk is dat zij in een bushokje in Leek worden aangetroffen is mij een raadsel.