REMCOKOUWENHOVEN.NL

Steeds meer politici ontdekken twitter als communicatiemiddel. Dat is mooi. Hoe meer communicatie, hoe beter. Maar helaas zijn er ook politici die ontdekken dat je via twitter prachtig mist kunt opwerpen. Een voorbeeld:

Jack de Vries, u kent hem nog als spindokter (een eufemisme voor persmanipulator) van Balkenende, is inmiddels staatssecretaris van Defensie. Op zich al een curieuze carriere, maar helaas niet ongewoon. Jack de Vries heeft ook twitter ontdekt (@jackdevries). En daar maakt hij regelmatig gebruik van. Zo ook met een berichtje waarin hij de suggestie oproept dat D66 fractievoorzitter Pechtold versoepeling zou willen naar aanleiding van het cocaine gebruik van Yuri van Gelder. Dat blijkt een onterechte insinuatie te zijn. Uit het verslag van de kamervragen die Pechtold stelde, blijkt dat er helemaal geen sprake was van een verzoek tot versoepeling, maar juist vragen naar het beleid van het Ministerie van Defensie. Kennelijk vond de Staatssecretaris die kritiek op Defensie niet zo leuk en twitterde daarom maar wat mist de ether in. Jack de Vries is het manipuleren nog niet verleerd.

En ja hoor, een nieuwe melkkoe staat op het punt geboren te gaan worden. Internet is succesvol, kranten zijn dat niet… ergo, de internetgebruiker moet mee gaan betalen aan de redding van de kranten. “Want”, aldus Brinkman, “de internetgebruiker moet leren dat nieuws en nieuwsgaring niet gratis is”.

Een paar overdenkingen:
Het redden van telloorgaande bedrijfstakken door de overheid is in het verleden keer op keer vrij kansloos geweest. De Limburgse mijnen, de twentse textielindustrie, de Rotterdamse scheepsbouw… vul maar aan. Met de krantenindustrie gaat de overheid, als het aan de commissie Brinkman ligt, het nog eens proberen. Mijn voorspelling: dat gaat niet lukken. Steek liever energie in de vernieuwing zelf, in plaats van energie te steken in een bedrijfstak die kans op kans heeft laten liggen en nu, ter elfder ure, alsnog gered moet worden.

Hebben kranten bestaansrecht? Geen idee. De consument is overduidelijk niet bereid er voor te betalen. Maar.. dat geldt ook voor een groot deel van de cultuur sector. Ook daar is de consument nauwelijks bereid de kostprijs te betalen en dus legt de overheid het verschil bij (zie de enorme cultuursubsidies). Ook de publieke omroepen zijn hier een voorbeeld van. De keuze waaraan de overheid geld besteed is uiteindelijk een politieke keuze. Maar om hier dan maar meteen een nieuwe belasting voor te introduceren is wel erg zwak. Kennelijk is de overheid dan zelf ook niet bereid hiervoor geld beschikbaar te maken en dus wordt een vrij willekeurige doelgroep (personen met een internetverbinding) aangewezen hiervoor te betalen.

Mijn stellingname: commerciele bedrijven (de krantenuitgevers, omroepen, scheepsbouwers, enzovoorts) subsidieren is een heilloze weg.

Goh, was me in eerste instantie niet eens opgevallen. Maar om donderdag te mogen stemmen moet je wel eerst zorgen dat je een geldig identificatiebewijs hebt. Het hebben van stemrecht is kennelijk niet voldoende meer, je moet eerst ook nog een identiteitsbewijs bij de overheid kopen voordat je mag stemmen… bizar… Oh, en wie bepaalt de prijs van dat identiteitsbewijs? Juist diezelfde overheid….

Stel nou eens dat je online privacy een belangrijk selectiecriterium vindt om je stem voor de Europese verkiezingen te bepalen – dat zou overigens zeer terecht zijn, want de EU bemoeit zich daar stevig tegen aan-. Dan moet je vooral dit artikel lezen op Frankwatching. Opmerkelijk: de meeste partijen reageren totaal niet op een vraag van een potentiele kiezer. Wat de partijen die wel reageerden van online privacy vinden kun je in het artikel lezen.

Als jarenlang VVD-lid kijk ik uiteraard altijd met extra belangstelling naar de verrichtingen van mijn partij. Als ik deze column van VVD-kamerlid Paul de Krom (op zijn Hyves) lees, dan denk ik, ja prima zo. Maar als ik dan lees wat VVD-Kamerlid Ton Elias uitspookt dan rijzen mij de haren te bergen. Wat een onzin. “Ik ga niet de rechtse vlak op een links feestje uithangen”. Nou nou, beetje aanmatigend wel om jezelf als een “vlag op een feestje” te omschrijven. Maar wat is dit voor onzinnig gedoe over linkse en rechtse media? Sinds wanneer delen wij de media zo simpel in links en rechts in? En was de VVD niet ooit liberaal? Ik mag hopen dat dit een uitglijer was, want als dit de nieuwe toon wordt dan ga ik alternatieven overwegen.

Gisteren in het AD het bericht dat in Gouda een “bloggend raadslid monddood (is) gemaakt“. Zo, dat klinkt heftig. Maar als je dan leest wat die regels precies behelzen, dan valt het nogal mee. Niet spammen en niet citeren uit informele bijeenkomsten, daar komt het op neer. Maar toch wringt het dat de fractievoorzitters in Gouda het kennelijk nodig vonden deze regels op te stellen. Was er niks belangrijkers aan de orde? Of hebben de fractievoorzitters het presidium nodig om hun eigen fractiegenoten aan normale fatsoenregels te binden? En trouwens, als een raadlid het toch nodig vindt om te citeren uit een informeel overleg, wat dan? Komt dan de presidium-politie langs? Ik zou aan de Goudse gemeenteraadsleden willen zeggen: gewoon doen wat je zelf het beste vindt, de kiezer rekent in het stemhokje wel af.

Vandaag in het nieuws dat Europarlementarier Paul van Buitenen zich niet meer verkiesbaar stelt. Volgens de Telegraaf “deed hij amper mee met politieke besluiten”. En ja, als je het stemgedrag van Van Buitenen (even zijn naam aanklikken en daarna op ’start’) bekijkt dan valt direct op dat hij vrijwel nooit stemde. En het dan raar vinden dat je geen steun krijgt van je mede-parlementariers? Als je het Europarlement niet serieus neemt moet je niet vreemd opkijken om zelf ook niet serieus genomen te worden.

Als het aan de recherche zal liggen moet iedereen die een pre-paid telefoonkaart koopt zich legitimeren. Ook bezoekers van internetcafe’s zullen daaraan moeten geloven. Waarom? Omdat er criminelen zijn die misbruik maken van die anonieme diensten. Het werk van de recherche zou vereenvoudigd worden als prepaid-bellers en internetcafe bezoekers zich verplicht zouden legitimeren.

Veiligheid en bestrijding van criminaliteit is belangrijk. Middelen om de politie (recherche) daarbij te ondersteunen moeten zo veel mogelijk toegepast worden. Maar privacy is ook belangrijk. Artikel 8 van het Europees Verdrag van de Rechten van de Mens heeft dat recht op privacy niet voor niets vastgelegd. De vraag is of de wens van de recherche om een identificatieplicht voor prepaid-bellen en internetcafe’s in te voeren op weegt tegen de nadelen (inperking van de privacy).

Ten eerst is hier sprake van een merkwaardige omdraaiing: omdat criminelen misbruik maken van anonimiteit moet rechtschapen burgers daar voor ‘boeten’. Duizenden (honderdduizenden?) scholieren maken gebruik van prepaid-kaarten om hun telefoonkosten in de hand te houden. Moeten die zich straks allemaal identificeren omdat criminelen misbruik van die kaarten maken?

Ten tweede: een identificatieplicht klinkt simpel, maar is het niet. Een omvangrijke bureaucratie zal nodig zijn om al die identificaties vast te stellen en te controleren. Ook zal er door de overheid gecontroleerd moeten worden of die identificatieplicht wordt nagekomen.

Ten derde: iemand die kwaad wil zal zich door een identificatieplicht vast niet laten afschrikken. Voor een beetje geld koop je iemand’s identiteit (zoals ook bij auto’s veelvuldig gebeurd: de zogenaamde katvangers). En prepaid kaarten zijn ook buiten de reguliere kanalen te koop.

Ten vierde: om een succesvolle oplichting tot stand te brengen is niet alleen een oplichter nodig, maar ook iemand die zich laat oplichten. Als iemand een mailtje krijgt met de boodschap dat hij 1 miljoen Euro gewonnen heeft, maar eerst nog even 1.000 Euro onderpand moet storten, dan moet je wel heel naief zijn daar in te trappen. Trouwens, als je fiets gestolen wordt toen die niet op slot in de binnenstad werd achtergelaten, hoef je op weinig clementie van politie en justitie te rekenen. Misschien zouden slachtoffers van zeer doorzichtige oplichtingspraktijken ook op hun eigen verantwoordelijkheid mogen worden aangesproken?

Misschien vind je het maar onzin dat ik me hier druk over maak. Dat mag. Maar ik zie steeds meer maatregelen voorbij komen die de privacy, sluipenderwijs, steeds meer onder druk zetten. Daar maak ik me dus wel druk over.

P.S. Vandaag kreeg ik het volgende mailtje:

from (van) ****
datum 23 mei 2008 12:33
subject (onderwerp) RESULT

We are pleased to announce to you the draw of the BRITISH NATIONAL LOTTERY Online Program held on the 17th of May, 2008 and you have therefore been approved to claim a total sum of 1,500,000.00 Great British Pounds in cash credited to file: 20511465463/7644 of the Lottery. Please contact the agent below via email for your payment:

Name: ****
Tel: +44 704 5722566

Yours faithfully,
**** (Mrs).
Your Online Co-ordinator (BRITISH LOTTERY) SWEEPSTAKE PROGRAMME.

Maar even snel reageren dan?

In de Tweede Kamer staat een belangrijk onderwerp op de agenda. Een onderwerp dat welliswaar oersaai klinkt, maar ons allemaal aan gaat: de bewaarplicht telecommunicatiegegevens (pdf). Oftewel: wie belde wanneer met wie, etc. Nu zou je kunnen reageren met “dat gaat ze geen r**t aan”, maar dat heeft niet veel zin, want de EU heeft al bepaald dat dit soort gegevens zo wie zo bewaard moeten worden. Maar de vraag is nogwel hoe lang die gegevens bewaard moeten worden. De EU biedt de ruimt tussen minimaal zes maanden of maximaal 24 maanden. Het kabinet stelt voor de gegevens 18 maanden te bewaren.

De Tweede Kamer is ernstig verdeeld. Regeringspartij PvdA vindt 18 maanden te lang en is daarmee net zo kritisch al indertijd haar EU-collega’s. Daarmee is een belangrijke steunpilaar onder het regeringsvoorstel weg geslagen. Maar het is nota bene de VVD die het kabinetsvoorstel waarschijnlijk toch aan een meerderheid helpt.

Lees hier nog eens even na hoe de VVD in 2004 over dit onderwerp dacht. “Europese Big Brother dreigt op te staan“, kopt de VVD-site toen. Kern in het betoog van toen is volgens mij de volgende zin: “Verontrustend is verder dat Europa met de huidige voorstellen een fundamenteel andere weg inslaat bij de opsporing van misdaad. Van gerichte opsporing naar algemeen toezicht op alle burgers”. Dat algemeen toezicht, door de overheid, op alle Nederlandse burgers is voor de VVD anno 2008 kennelijk geen bezwaar meer. De VVD steunt het kabinet om de bewaarplicht op 18 maanden te stellen. Op de VVD-site kan ik geen argumenten voor deze merkwardige draai terug vinden. En op de site van woordvoerder Fred Teeven kan ik ook al geen toelichting vinden. Als de VVD zich, terecht, zorgen maakt over het “algemeen toezicht op alle burgers” (citaat), waarom dan nu niet tenminste de bewaartermijn zo minimaal mogelijk houden? Het is mij werkelijk een raadsel waarom de VVD dit gedrocht van een wetsvoorstel steunt.

Oh, mocht u nog even alle argumenten tegen dit wetsvoorstel willen nalezen dan kan dat hier (PDF).

Omdat ik, als VVD lid, toch wel graag wil weten wat de volksvertegenwoordigers namens mij in de Tweede Kamer voor standpunten in nemen, stuurde ik Fred Teeven de volgende mail. Ben benieuwd naar het antwoord.

Geachte heer Teeven, met schrik lees ik in de media dat de VVD-fractie van plan is het wetsvoorstel “Bewaarplicht Telecommunicatie gegevens” te steunen. Voor een adequate argumentatie tegen dit wetsvoorstel verwijs ik graag naar XS4ALL.

Maar ook verwijs is u graag naar wat uw VVD-collega Elly Plooy in 2004 over dit onderwerp schreef.

Zij schrok er toen niet voor terug te stellen dat “Big Brother dreigt op te staan”. Kunt u mij verklaren waarom de VVD toen ronduit kritisch stond tegenover een “algemeen toezicht op alle burgers” en daar nu kennelijk heel anders over denkt? Ik maak mij grote zorgen over deze schending van mijn privacy en verwacht van de VVD dat zij zich, namens de Nederlandse burgers, er hard voor maakt ons te beschermen tegen een Big Brother overheid. De bewaarplicht kunt u, met dank aan de EU, niet ongedaan maken. Maar u zou er op z’n minst toe kunnen bijdragen dat de bewaarplicht zo minimaal mogelijk wordt ingevoerd.

Met vriendelijke groet,

Remco Kouwenhoven

De Tweedekamer fractie van de SP laat weer eens zien dat zij de lokale gemeenteraden niet serieus neemt. “SP wil duidelijkheid over reizen gemeentebestuurders“. Hadden we daar niet gemeenteraden voor? Zijn gemeenteraden niet mans genoeg om zelf te vragen om informatie die zij wenselijk vinden? Nee, volgens de SP niet. SP-er Van Raak roept de Minister van Binnenlandse Zaken op om het gemeenten te verplichten informatie over buitenlandse reizen bekend te maken. Oh ja, en de gemeenteraad mag vervolgens beoordelen of het wel of niet goede reizen waren. Valt me nog mee dat de SP daar niet ook een rol voor de Tweede Kamer in ziet. Haagse arrogantie.