Gisteren in NRC Handelsblad een interessant artikeltje met als kop “Twee keer in de fout: scooter inleveren”. Het gaat hier om de politie van Rotterdam die scooters en brommers in beslag gaat nemen als de bestuurder daarvan voor de tweede keer wordt betrapt op een verkeersovertreding. Volgens het artikel zou het hierbij om een project gaan dat uniek is in Nederland.
Het artikel roept bij mij twee vragen op:
1) Het is natuurlijk mooi dat de politie en openbaar ministerie zo stevig gaan optreden (ben ik erg voor), maar het is nog maar de vraag of dit soort gevallen ook stand houden voor de rechter. Als de rechter namelijk niet mee wil werken schieten we er weinig mee op.
2) Hoe verhoudt zich dit met de aanpak in Groningen? Of, met andere woorden, wat leren we van de Rotterdams aanpak?
Ik ga in iedergeval twee dingen doen: contact opnemen met Rotterdamse politie om te zien of zij een uitgebreider projectplan hebben en contact opnemen met Bas van Tijn van de Rotterdamse VVD-fractie om eens te horen wat zij er daar van vinden.
Ik ben geen jurist, maar het begrip ‘disproportioneel’ schiet mij wel even door het hoofd. Zeker omdat een verkeersovertreding niets meer is dan dat: een overtreding (en dus geen ‘misdrijf’).
Stel je trouwens eens voor dat we dit ook bij automobilisten zouden doen: twee keer te hard gereden? Vergeten richting aan te geven? Bellend achter het stuur? Auto kwijt.
Daar zou ik nou wel weer voor zijn, in het kader van het Kyotoverdrag en het fileleed. Maar het land zou te klein zijn…
Wieland, inderdaad. Daarom ook mijn opmerking over de houdbaarheid voor de rechter van het Rotterdamse project.