Ik experimenteer al een tijdje met Twitter, met wisselend enthousiasme. Aan de ene kant kan het handig hulpmiddel zijn om met mensen in contact te komen (en te blijven). Aan de andere kant vind ik het soms ook wel een beetje “Johnny the Selfkicker Show”. Na daar gisteren met een paar mensen tijdens de tweewekelijks ICT-borrel in het Feith Huis over gepraat te hebben toch maar weer eens wat verder gekeken naar de mogelijkheden. Zie het resultaat in de sidebar —>
Dit bericht heeft de volgende tags: Internet, Twitter. Reacties op dit bericht kunnen gevolgd worden via de RSS-feed. Je kunt een reactie plaatsen of trackbacken vanaf je eigen site.
Tja, Ik kan er nog steeds niet bij wat mensen hier nou aan vinden.
Gelkinghe20 oktober 2007 om 22:37 uur
Ik heb het inmiddels opgegeven, dat Twitter. Denk ik.
(wat een klein kringetje trouwens, Groningse bloggers, maar dat terzijde…)
Martijn Middel21 oktober 2007 om 00:09 uur
Tja, ik ben ook benieuwd of dat Twitter bij mij gaat aanslaan. Klein kringetje? Hoe bedoel je?
Remco21 oktober 2007 om 09:41 uur
Wel, dat je op veel weblogs uit de Stad telkens dezelfde mensen ziet reageren. Niet altijd, en niet overal, maar toch.
Martijn Middel21 oktober 2007 om 14:57 uur
Martijn, klopt. Dat brengt mij tot de conclusie dat ondanks de ‘globalisering’ en het grenzenvrije internet, warme contacten het nog altijd beter doen dan virtuele. De virtuele contacten ondersteunen dat echter wel en brengen ook allerhande onverwachte contacten tot stand…. mm. stof tot overpeinzing…
Remco22 oktober 2007 om 17:44 uur