Vorige week melde GeenStijl dat het Openbaar Ministerie, of preciezer het Centraal Justitieel Incasso Bureau (wie kent ze niet?), vast liep in het grote aantal WOB (Wet Openbaarheid Bestuur) verzoeken. Wie een bekeuring krijgt voor een verkeersovertreding kan via de Wet Openbaarheid Bestuur inzage vragen in de achterliggende bewijsstukken. Flitsservice had daartoe een stappenplan opgesteld. Die WOB verzoeken leidden er regelmatig toe dat bekeuringen werden vernietigd. Dat leidde tot tevreden Flitsservice bezoekers. Een mooi voorbeeld van hoe de overheid vast kan lopen in haar eigen regelgeving. Burgers hebben recht op inzage, vandaar de Wet Openbaarheid Bestuur, maar als men op grote schaal daadwerkelijk gebruik van dat recht gaat maken, loopt de boel vast.

Politie korps Noord-Holland Noord heeft daar wat op gevonden. Alle flitsfoto’s, plus andere overige WOB-opvraagbare info, worden op internet geplaatst. Via een code die op de bekeurig staat kan men inloggen en alle relevante info inzien. Kijk, dat is nou eens een positieve actie. Een voorbeeld dat navolging verdient. Waarom plaatst de overheid niet gewoon alle info die via de WOB opgevraagd zou kunnen worden op internet? Nog te vaak wordt iets pas openbaar als daar eerst om gevraagd wordt (via een voor de aanvrager omslachtige en voor de behandeld ambtenaar arbeidsintensieve procedure) Internet leent zich prima voor dit soort actieve openbaarheid. En het voldoet aan de bedoeling van de wet: namelijk het inzichtelijk maken van het overheidshandelen. Dan zijn initiatieven als bigwobber niet meer nodig. Zo ver is het echter nog lang niet, luis in de pels acties zoals van Flitsservice zijn, wat mij betreft, dan ook toe te juichen.