REMCOKOUWENHOVEN.NL

“Hey Kouwenhoven”, zegt de slager altijd als ik bij hem binnenloop. Door mijn uiterlijk identificeert hij mij. Iemand anders die zich als mij bij de slager wil voordoen (wie zou dat nou willen?) zal snel door de mand vallen. Maar hoe zit dat in de elektronische wereld? Lees de gemiddelde reacties op een willekeurige website en je ziet een keur aan schuilnamen, aliassen, nicks, avatars, user names, etc voorbij komen. Wie zit daar achter? Over het algemeen heb je daar geen idee van. Ik kan mij op de ene website als Remco Kouwenhoven voor doen en op een andere als Napoleon.

BIj reacties op websites is het gebruik van aliassen prima, het gaat om de inhoud van de reactie en niet zo zeer om de persoon. Maar hoe zit dat als je wel geïdentificeerd moet worden? Kan ik mij voordoen als de buurman en zijn verhuizing aan de gemeente doorgeven? Voor burgers is daar de DigiD voor bedacht. Voor bedrijven en rechtspersonen is de DigiD nog niet in gebruik. De DigiD kun je gebruiken om je te identificeren, maar het beveiligingsniveau van de DigiD is beperkt. Voor sommige transacties met de overheid kan die beveiliging voldoende zijn. Maar wat als je nu echt zeker wilt zijn van iemands, digitale, identiteit (bijvoorbeeld bij het elektronisch patientendossier)?

Er is ook nog zoiets als de eNik (elektronische Nederlandse identificatie kaart). Ooit gepresenteerd als een instrument “waarmee burgers zich straks in hun elektronische communicatie met de overheid kunnen identificeren, een elektronische handtekening zetten en berichten versleutelen“. Maar als je wilt weten hoe het nu met de eNik staat valt vooral hoe weinig informatie er over te vinden is. Het Ministerie van BZK is verantwoordelijk voor de eNik, maar de website geeft geen zinvolle informatie. Mocht u een eNik willen aanvragen? Geen idee hoe dat moet.

En als we dan de identiteit hebben vastgesteld, dan is het vervolgens de vraag hoe je het digitaal document authenticeert. Hoe weet je bijvoorbeeld zeker dat een digitaal document dat door de burgemeester is ondertekend, na ondertekening niet alsnog is aangepast? Een onderwerp voor een volgende keer.

Groningen heeft dan toch ook z’n eigen lokale PVV-cloon. De Partij Vrij Groningen, opgericht door Matthijs Jansen, oud campagne medewerker van de PVV, doet mee aan de komende gemeenteraadsverkiezingen. Op internet zoeken naar Matthijs Jansen levert een Volkskrant artikel op over het plaatsen door Matthijs van steunoproepen op extreem-rechtse internetfora. Wilders zelf deed dat indertijd af met de reactie “dat het om een ‘stagiaire’ gaat die in de eerste week van zijn hulp aan de campagne een reactie heeft gegeven op een oproep van derden zonder de partijleider daarin te kennen”.

Maar goed, nu dus de Partij Vrij Groningen. Niet de PVV dus, maar de PVG. Ook de duif (PVV logo) keert terug in het logo van de PVG. De standpunten vallen te lezen op de website. En er is ook een rustgevend promotiefilmpje en discussieren kan hier. Ondanks al die informatie kan ik er nog weinig soep van koken wat de PVG nu precies wil met Groningen (tegen de tram, tegen het forum, tegen verloedering, tegen van alles en nog wat). Maar wat dan wel, en hoe? Ik ben benieuwd.

Geachte gemeente Helmond,

Kunt u zicht een stadhuis voorstellen dat alleen toegankelijk is voor burgers die Volvo rijden? Of een stadskantoor dat alleen toegankelijk is voor burgers die in kleding van de Hema lopen? Of een gemeentelijke website die alleen vindbaar is als men van de Yahoo zoekmachine gebruik maakt?

Nee, ik niet, en u ook vast niet.

Maar waarom dan wel een Virtueel Helmond website die alleen toegankelijk is voor burgers die producten van Microsoft gebruiken?

Oh, en waarom geen enkele toelichting voor burgers die niet boodschappen bij Microsoft doen? Die burgers worden nu met een kluitje het riet in gestuurd en moeten het verder maar zelf zien te redden. Mogen die burgers, die dus niet aan Microsoft vastzitten, dit jaar de betaling van hun OZB ook maar eens een keertje niet serieus nemen?

Ik ben erg benieuwd naar uw reactie.

Remco Kouwenhoven

In de media deze week diverse berichten over vroegtijdig afhakende raadsleden. Dit alles naar aanleiding van een onderzoek van BinnenlandsBestuur.

Overpeinzing: zou het verloop onder raadsleden wellicht minder groot zijn als de gemeenten hun raadsleden adequaat zouden ondersteunen door middel van een goede online informatievoorziening?

Ik kijk veel rond bij gemeenten naar hun raadsinformatiesystemen. En vaak zijn die voorzieningen, op z’n zachtst gezegd, krakkemikkig. Het komt het democratisch proces ten goede om te investeren in een goede informatievoorziening. Maar, het ondersteunt het werk van de raadsleden ook. Misschien iets om in verkiezingstijd aandacht aan te besteden?

De nieuwe list feature van twitter biedt interessante mogelijkheden. Zo kun je bijvoorbeeld een list volgen zonder alle personen op die lijst afzonderlijk te hoeven volgen. Ik heb eens gekeken welke stad Groningse politieke twitteraars ik kon vinden. Dat levert deze lijst op: Remco_K/groningenpolitiek.

Mis ik nog iemand?

Tja, echt nieuws is het niet: van alle gemeenten voldoet er niet een volledig aan de webrichtlijnen die door de overheid gesteld worden aan overheids websites. Daar komt nog bij dat er kennelijk ook nog weinig vooruitgang wordt geboekt. Hieronder een citaat uit de antwoorden (PDF) van de staatssecretaris naar aanleding van vragen over de webrichtlijnen gesteld tijdens de begrotingsbehandeling:

Vraag: Welk deel van de overheidswebsites voldoet inmiddels aan de webrichtlijnen?

Antwoord:
In totaal zijn er 125 webrichtlijnen waarvan er 47 automatisch kunnen worden getoetst. Voor de overige webrichtlijnen is handmatig onderzoek vereist. De resultaten uit de automatische toets geven een belangrijke indicatie van de toegankelijkheid van websites.
De maximale score is 47 punten in de automatische toetstool.
In onderstaande tabel treft u aan de metingen. Hoge of redelijke score betekent tussen 38 en 46 punten. Lage score is een score tussen 29 en 37 punten en een score lager dan 28 punten is een zeer lage score. Bij een lage en zeer lage score is er veel ruimte voor verbetering. Deze websites zijn niet of nauwelijks toegankelijk. Bij een hoge tot redelijke score is er wel gewerkt aan toegankelijkheid en is er nog ruimte voor verbetering.
De scores bij gemeenten laten nog weinig vooruitgang zien. Daarom zijn de webrichtlijnen in augustus ook opgenomen in de Versnellingsagenda ‘Betere dienstverlening met minder regeldruk’. 150 gemeenten krijgen vanaf oktober 2009 tot eind 2010 ondersteuning om hun website conform de webrichtlijnen te laten bouwen.

Helaas staan de namen van de gemeenten er niet bij. Ben eigenlijk wel nieuwsgierig.

In BinnenlandsBestuur van deze week een interessant artikel (geen link) over een klacht van een inwoner van de gemeente Heemstede die zich verzet tegen het vervangen van de schriftelijke notulen door een audio verslag. Volgens hem is het verslag van de gemeenteraadsvergaderingen niet langer voor iedereen toegankelijk en “verzuimt (de gemeente) op ernstige wijde (de) plichten die in de gemeentewet zijn opgelegd”.

Recent nam de gemeenteraad van Heemstede het besluit om de raads (en commissie) vergadering niet langer schriftelijk te notuleren. De beraadslagingen zijn voortaan te beluisteren via het audioverslag. De gemeente Heemstede volgt hiermee het voorbeeld van heel wat andere gemeenten waar ook gebruik gemaakt wordt van audio- of videoverslaglegging.

Volgens mij zijn er twee vragen aan de orde:
1) zijn er wettelijke voorschriften die bepalen op welke manier verslag van de beraadslagingen moet worden opgemaakt?
2) welke vorm van verlaglegging is het meest wenselijk.

Mij zijn geen wettelijke voorschriften bekend. De gemeentewet bepaalt dat de gemeente de vergaderingen van het gemeentebestuur publiekelijk aankondigt (art. 19) en die vergaderingen moeten publiekelijk toegankelijk zijn (art 23). Art 23 lid 5 bepaalt verder dat een besluitenlijst openbaar gemaakt wordt. Wettelijke bepalingen ten aanzien van de wijze van notuleren zijn er niet.

Rest de vraag welke manier van verslaglegging het meest wenselijk is. Volgens mij is dit aan de gemeenteraad zelf om te beoordelen. Niet iedereen heeft internet, dus als je toch alleen via internet verslag wilt leggen van de vergaderingen is het wel zo netjes om iets te regelen voor diegene die geen toegang tot internet hebben. In de gemeente Heemstede is dit bijvoorbeeld gedaan doordat burgers op het stadhuis de audioverslagen mogen beluisteren. Ook is het modelijk een CD-rom met het verslag aan te vragen.

Kortom, ik zie geen reden waarom audio- of videoverslaglegging van de raadsvergaderingen onwettig danwel onwenselijk zouden zijn.

Op mijn vorige bericht kreeg ik een paar reacties van mensen die de lijst niet konden zien. Het blijkt dat nog maar voor een beperkt aantal gebruikers die list optie is geactiveerd. Goh, hoor ik kennelijk eens bij de voorlopers…haha. Anway, ben benieuwd wanneer de list optie voor alle twitter gebruikers beschikbaar komt.

Twitter heeft vandaag een gave nieuwe feature toegevoegd aan het groeiende arsenaal mogelijkheden: Twitter Lists. Het idee is simpel: maak een lijst van users en maak die lijst publiekelijk toegankelijk. Het wordt hierdoor makkelijker om je netwerk uit te breiden: zoek een relevante lijst en volg de complete lijst of volg alleen die users die jezelf ook echt interessant vindt.

Om het eens uit te proberen heb ik een lijst gemaakt van twitteraars die ik volg en waarvan ik denk dat ze iets te melden hebben over Open Overheid: @Remco_k/OpenOverheid.

Een paar dingen vallen me al direct op. Je moet elke user handmatig en een voor een toevoegen. Dat kost tijd. En als je veel users wilt toevoegen, dan kost het veeeel tijd. En, ook een leuke: wie voeg je wel of niet toe. Dat kan al snel tot gevoelige tenen leiden (”waarom sta ik niet op jouw list??”).

Al met al een interessante feature van twitter. Ik ga er vanuit dat je binnenkort sites zult krijgen waarop je lists van interessante twitteraars kunt vinden. Een mooie manier om je twitter netwerk uit te breiden en relevanter te maken.

Ik werd gewezen op een artikel op Bright.nl: “Bevrijd de Nederlandse Postcode“. Curieus bericht.

Het komt er op neer dat TNT-Post, een commercieel bedrijf, zich in feite op stelt als eigenaar van de postcodes. TNT ontvangt alle postcode informatie van de gemeenten, en vraagt er vervolgens geld voor als anderen het postcode bestand willen gebruiken.

Dat TNT geld vraagt voor haar dienstverlening is op zich prima. Maar dat TNT een monopolie lijkt te bezitten op de postcodes is vreemd. Een postcode is toch niet iets wat je een monopolist in handen wil geven, die er vervolgens geld aan mag verdienen? Waarom legt de overheid niet een open bestand aan, waar een ieder die dat wil gebruik van kan maken? Postcodes komen met dank aan publiek geld tot stand, dan zou het product, de postcode, toch ook publiek beschikbaar moeten zijn?

Er wordt veel gediscussieerd over open source software en open standaarden. Een open, transparante en controleerbare overheid is daarbij het wensbeeld. De huidige situatie met de postcodes illustreert nog maar eens dat er nog heel veel curieuse gesloten situaties bestaan die vragen om meer openheid.